background image
Aqua Diary
  • Akwaria społeczności
  • Artykuły
  • Zainstaluj
  • Zaloguj
Aqua DiaryAqua Diary
  • Regulamin
  • Polityka prywatności
  • Polityka cookies
  • Usuwanie danych
  • Pomoc i wsparcie
  • Mapa strony
Aqua Diary © 2026 Wszelkie prawa zastrzeżone.
SPS

Acropora russelli

Brak zdjęcia

Przegląd

Trudność:
Nie dla początkujących
Toksyczność:
Nieznana
Rozmnażanie:
Możliwe
Odżywianie:
Fotosyntetyzujące

Warunki

Temperatura:
28,6–29,1 °C
Min. litraż:
300 l

Rozmiar i środowisko

Rozmiar:
do 30 cm
Głębokość:
15–35 m
Strefa:
Sublitoral
Siedliska:
Rafa, Struktury rafy, Miękkie dno, Twarde dno

Pokarm

Plankton i zawiesina

Ochrona

Czerwona lista IUCN:
Bliski zagrożenia (NT)
CITES:
Załącznik II

Opis

Małe, wachlarzowate kolonie tworzą spłaszczone płyty z cienkich, przeplatających się gałązek o grubości około 5 mm. Nowe gałązki mają tendencję do wzrostu pod kątem prostym do starszych. Koralitom radialnym towarzyszą korality osiowe i rozwijające się korality osiowe; te ostatnie mają rurkowaty kształt i tępe lub ścięte końce. Korality radialne mają jednolity kształt, są szeroko rozstawione i wystają niemal prostopadle do gałązek. Kolonie są brązowe z białymi wierzchołkami wzrostu. Podobnym gatunkiem jest Acropora cardenae.

Zasiedla głębokie, osłonięte stoki, często nad rumoszem koralowym lub piaskiem, zwykle na głębokościach poniżej 25 m. Rozległe skupiska mogą rozprzestrzeniać się w dół stoku w miarę przemieszczania się fragmentów gałązek, które prawdopodobnie pozostają częściami tej samej kolonii. Jedna z relacji opisuje tysiące małych, wachlarzowatych kolonii pokrywających stok z rumoszu koralowego w Indonezji na głębokościach 25–45 m. Koralowiec zapewnia schronienie wielu małym rybom.

Po raz pierwszy odkryty na rafie Hibernian Reef w północno-zachodniej Australii, został również znaleziony na Sulawesi i dalej na wschód aż po Flores. Jego podawany zasięg występowania obejmuje Papuę-Nową Gwineę, północne Filipiny i Reunion na Oceanie Indyjskim. Nazwa gatunkowa upamiętnia Russella Kelleya, redaktora przewodników do identyfikacji koralowców Coral Finder.

Występowanie: Australia, Brunei Darussalam, Flores, Halmahera, Ocean Indyjski, Indonezja, Reunion, Cieśnina Lembeh, Lombok, Malezja, Mauritius, Terytorium Północne (Australia), Papua Zachodnia (Nowa Gwinea Zachodnia / Papua Zachodnia), Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Raja Ampat, Singapur, Sri Lanka, Celebes, Tajlandia, Timor Wschodni (Timor Wschodni), Australia Zachodnia, Pacyfik Zachodni, Pacyfik Środkowy

Uwagi hodowlane

Koralowce te odegrały znaczącą rolę w budowaniu znanych dziś raf koralowych.

Gatunki Acropora są często jaskrawo ubarwione, a ich pomyślne utrzymywanie przez długi czas przez wiele lat uważano za wymagające osiągnięcie. Są utrzymywane w akwariach od końca lat 1980., a w latach 1990. były szeroko rozmnażane. Ich utrzymywanie i rozmnażanie bezpłciowe przez fragmentację szybko stało się popularne. Obecnie zarówno hodowcy komercyjni, jak i prywatni akwaryści dostarczają szczepki.

Koralowce twarde bardzo łatwo rozmnażać przez fragmentację. Fragment odłamany od kolonii macierzystej, zwykle przyklejony do żywej skały, może w dobrych warunkach rozwinąć się w osobną kolonię.

Akwaryści ogólnie dzielą koralowce twarde według wielkości polipów na koralowce twarde drobnopolipowe (SPS) i koralowce twarde wielkopolipowe (LPS).

Wymagania pielęgnacyjne koralowców SPS są zróżnicowane, a niektóre gatunki są mniej wrażliwe niż inne.

Obecnie uznaje się, że korale twarde obejmują 18 rodzin zawierających ponad 100 rodzajów.

Montipora, liczący ponad 70 gatunków, i Acropora, liczący ponad 180, należą do rodzajów o największym bogactwie gatunkowym i największej liczebności.

Wymagania koralowców twardych o małych polipach dotyczące jakości wody i oświetlenia sprawiają, że ich utrzymanie jest na ogół znacznie bardziej wymagające niż utrzymanie większości koralowców twardych o dużych polipach i koralowców miękkich z zooksantellami.

Taksonomia

Klasa:
Anthozoa
Rząd:
Scleractinia
Rodzina:
Acroporidae
Rodzaj:
Acropora
Autor opisu:
Wallace, 1994
Zobacz w WoRMS
Więcej z rodzaju AcroporaNa podstawie meerwasser-lexikon.de

Wydajniejsze odpieniacze i stosowanie żywej skały umożliwiły utrzymywanie znacznie lepszej jakości wody w akwarium. Ulepszone oświetlenie oraz zautomatyzowane, ciągłe dostarczanie wapnia umożliwiły również długoterminowe utrzymywanie i rozmnażanie koralowców.

W miarę jak utrzymywanie koralowców SPS stawało się osiągalne dla wielu akwarystów, większość akwarystów w znacznym stopniu straciła zainteresowanie koralowcami miękkimi żyjącymi w symbiozie z zooksantellami.

Identyfikacja koralowców twardych o małych i dużych polipach może być trudna. Jednoznaczna identyfikacja wymaga szczegółowego zbadania wapiennego szkieletu oraz szeroko zakrojonej analizy DNA.

Wiele zwierząt akwariowych nabiera wyglądu odmiennego od swoich dzikich odpowiedników, ponieważ przepływ wody, oświetlenie i inne czynniki zmieniają ich formę lub wygląd.

Wszystkie koralowce twarde o małych polipach z rodzaju Acropora wymagają bardzo intensywnego oświetlenia.

Przy umiarkowanym oświetleniu koralowiec ten powinien być umieszczony najlepiej w górnej części akwarium.

Acropora nie toleruje długotrwałego przebywania w wodzie o temperaturze poniżej 20 lub powyżej 30 stopni.

W obu przypadkach dochodzi do bielenia.

Te koralowce tolerują silny ruch wody, ale wylot pompy nie powinien być skierowany bezpośrednio na koralowiec.

Tym koralowcom najlepiej odpowiada zmienny, nieco turbulentny przepływ wody.

Zalecane parametry wody to stężenie wapnia 420–440 mg/L, magnezu 1100–1300 mg/L, KH poniżej 8 oraz strontu 8 mg/L. Podmiany wody powinny wynosić co najmniej 5% tygodniowo lub 10% miesięcznie.

Woda powinna pozostawać jak najbardziej stabilna i klarowna. Filtracja przez węgiel aktywny lub ozonowanie mogą pomóc w usuwaniu substancji powodujących żółknięcie.

Klarowność wody można sprawdzić, porównując wodę akwariową ze świeżo przygotowaną wodą w dwóch białych pojemnikach o jednakowej wielkości.

Koralowce Acropora źle się rozwijają w zażółconej wodzie akwariowej.

Poziom powinien wynosić poniżej 0,1 mg/L, najlepiej około 0,01 mg/L.

Koralowce kamienne o dużych polipach zwykle tolerują wyższe poziomy substancji odżywczych, natomiast koralowce kamienne o małych polipach w takich warunkach często szybko tracą barwę lub wykazują spowolniony wzrost.

Zwiększona podaż substancji odżywczych może szybko sprawić, że wcześniej barwne koralowce zbrązowieją. Większa ilość substancji odżywczych sprzyja większej liczebności zooksantelli, nadając koralowcowi ciemnobrązowy wygląd.

Długotrwały nadmiar lub brak równowagi składników odżywczych może powodować rozpad tkanek i ostatecznie doprowadzić do śmierci kolonii.

Wszyscy hodowcy koralowców przyczyniają się obecnie do dobrostanu zwierząt i ochrony środowiska.

Wytwarzanie większej liczby szczepek koralowców ogranicza ich pozyskiwanie ze środowiska naturalnego. Rozmnażanie koralowców znacznie rozwinęło się na przestrzeni lat, a koralowce z akwakultury są obecnie preferowane w ofercie sprzedaży jako osobniki rozmnożone w niewoli.