Alveopora mają na ogół 12 czułków na polip, w porównaniu z 24 u Goniopora. Całkowicie pewna identyfikacja wymagałaby zbadania szkieletu. Podobnym gatunkiem jest Alveopora gigas.
Występowanie: Egipt, Samoa Amerykańskie, Australia, Wyspy Banggai, Chiny, Wyspy Cooka, Dżibuti, Erytrea, Fidżi, Polinezja Francuska, Zatoka Adeńska, Wielka Rafa Koralowa, Guam, Archipelag Houtman Abrolhos, Indie, Ocean Indyjski, Indonezja, Izrael, Japonia, Jemen, Jordania, Kambodża, Kenia, Kiribati, Komory, Morze Koralowe (wschodnia Australia), Reunion, Madagaskar, Malezja, Malediwy, Mauritius, Majotta, Mozambik, Mjanma (dawniej Birma), Naoero (Nauru), Nowa Kaledonia, Niue, Mariany Północne, Norfolk, Palau, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Morze Czerwone, Wyspy Salomona, Samoa, Seszele, Singapur, Somalia, Sri Lanka, Republika Południowej Afryki, Sudan, Tajwan, Tanzania, Tajlandia, Tokelau, Tonga, Tuvalu, Vanuatu, Wietnam, Wallis i Futuna, Pacyfik Zachodni, Pacyfik Środkowy
Koralowce stokrotkowe, takie jak Alveopora i Goniopora, od dawna są popularne w akwariach, do których wnoszą zarówno kolor, jak i ruch.
Niektóre z tych koralowców można z powodzeniem utrzymywać, a następnie często łatwo rozmnażać.
Wymagania dotyczące utrzymania różnią się między gatunkami, a niektóre nadal uważa się za trudne w utrzymaniu.
Liczne dostępne obecnie suplementy, wraz z odpowiednim karmieniem, ułatwiają pielęgnację.
Wiele koralowców pozyskuje część pożywienia dzięki światłu, natomiast gatunki zdolne do odfiltrowywania z wody materiału, który mogą wykorzystać, wykazują szczególną witalność i wzrost.
Jedna relacja z utrzymania w akwarium wskazuje na lepszy wzrost i kondycję po dodaniu sproszkowanego pokarmu planktonowego.
Goniopora i Alveopora potrzebują ruchu wody, ale nie powinny być wystawione na bezpośredni strumień.
W przeciwnym razie te koralowce przestają się otwierać.
Wymagane jest umiarkowane oświetlenie, co pozwala na umieszczenie od środkowej części akwarium do okolic dna.
Koralowce te są nieco mniej wrażliwe na jakość wody, jednak stężenia azotanów i fosforanów nadal należy utrzymywać na niskim poziomie.
Doświadczenia z hodowli sugerują, że te koralowce lepiej się rozwijają przy suplementacji pierwiastków śladowych i częstszych podmianach wody.
Sugeruje to, że koralowce te mogą pobierać z wody różne substancje oprócz pokarmu.
Identyfikacja gatunku może być trudna nawet przy korzystaniu z dobrych opracowań.