Kolonie składają się z krótkich, nieregularnie rozgałęzionych, guzowatych gałęzi i są zielonkawobrązowe. Korality mają około 1 mm średnicy, co jest porównywalne z wielkością koralitów wielu gatunków Porites, chociaż żywy koralowiec pod wodą zawsze ma wygląd typowy dla Alveopora. Septa nie występują lub ich liczba jest ograniczona do jednej lub dwóch, zredukowanych do pojedynczego kolca. Ponad ścianę koralitu wystaje palisada pionowych kolców.
Zasiedla skaliste powierzchnie wystawione na działanie prądów. Alveopora viridis ma grubsze struktury szkieletowe, natomiast Alveopora verrilliana ma większe korality. Holotyp pochodził z Indonezji, a nazwa gatunkowa odnosi się do małych polipów.
Polipy Alveopora mają na ogół 12 czułków, w porównaniu z 24 u Goniopora. Obu rodzajom należy zapewnić ruch wody bez bezpośredniego strumienia skierowanego na kolonię, który może uniemożliwiać rozwijanie się polipów. Umiarkowane oświetlenie pozwala na umieszczenie ich od środkowej części akwarium po okolice dna. Chociaż są stosunkowo tolerancyjne wobec jakości wody, nadal powinny być utrzymywane przy niskich stężeniach NO3 i PO4.
Doświadczenia akwarystyczne sugerują, że oba rodzaje lepiej się rozwijają przy dodatku pierwiastków śladowych i częstszych zmianach mieszanki soli. Może to wskazywać, że oprócz pokarmu pobierają z wody inne substancje. Identyfikacja gatunkowa jest trudna, a do uzyskania całkowitej pewności potrzebny jest szkielet.
Występowanie: Australia, Morze Banda, Bunaken, Morze Celebes, Chiny, Ocean Indyjski, Indonezja, Morze Koralowe (wschodnia Australia), Malezja, Pacyfik Północny, Pacyfik Wschodni, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Queensland (Australia Wschodnia), Wyspy Salomona, Singapur, Morze Południowochińskie, Celebes, Sumatra, Tajlandia, Timor Wschodni (Timor Wschodni), Wietnam, Pacyfik Zachodni
Koralowce stokrotkowe, takie jak Alveopora i Goniopora, od dawna są popularne w akwariach, do których wnoszą zarówno kolor, jak i ruch.
Niektóre z tych koralowców można z powodzeniem utrzymywać, a następnie często łatwo rozmnażać.
Wymagania dotyczące utrzymania różnią się między gatunkami, a niektóre nadal uważa się za trudne w utrzymaniu.
Liczne dostępne obecnie suplementy, wraz z odpowiednim karmieniem, ułatwiają pielęgnację.
Wiele koralowców pozyskuje część pożywienia dzięki światłu, natomiast gatunki zdolne do odfiltrowywania z wody materiału, który mogą wykorzystać, wykazują szczególną witalność i wzrost.
Jedna relacja z utrzymania w akwarium wskazuje na lepszy wzrost i kondycję po dodaniu sproszkowanego pokarmu planktonowego.