Kolonie rozrastają się po podłożu i mają martwe podstawy, przez co są podatne na rozpadanie się przy naruszeniu. Jest to najmniejszy gatunek Anacropora, u którego większość gałęzi ma grubość poniżej 3 milimetrów. Gałęzie są niezmiennie poskręcane i zwężające się ku końcom, czasami nieregularnie się łączą. Mniejsze gałęzie powstają przez podział na równe części. Stożkowate korality wystają do 1,5 milimetra ponad powierzchnię gałęzi i rzadko tworzą kolce.
Kolonie są kremowe lub jasnoniebieskie. Mogą pokrywać rozległe obszary dolnych stoków rafy, szczególnie w mętnej wodzie. Anacropora matthaii ma podobne rozmiary, natomiast wszystkie pozostałe gatunki Anacropora są znacznie większe.
W przypadku całego rodzaju Anacropora długotrwałe utrzymywanie się temperatur poniżej 20 lub powyżej 30 stopni powoduje bielenie. Dobrze tolerowany jest intensywny ruch wody, przy czym preferowany jest zmienny, stosunkowo turbulentny przepływ. Wyloty pomp nigdy nie powinny być skierowane bezpośrednio na koralowiec. Anacropora jest opisywana jako wyjątek od rosnącej dostępności koralowców z hodowli.
Koralowce twarde to ogólnie osiadłe, tworzące kolonie morskie parzydełkowce, które budują wapienne szkielety i przyczyniają się do powstawania raf. Większość substancji odżywczych uzyskują dzięki światłu za pośrednictwem swoich zooksantelli, ale mogą też wychwytywać plankton za pomocą polipów. Pobierają z wody morskiej wapń oraz mniejsze ilości innych pierwiastków, wytwarzając kilka gramów materiału wapiennego dziennie. Akwaryści dzielą je ogólnie na koralowce twarde drobnopolipowe i wielkopolipowe; wrażliwość i wymagania pielęgnacyjne różnią się wśród gatunków drobnopolipowych. Rozmnażanie koralowców zmniejsza potrzebę pozyskiwania ich ze środowiska naturalnego.
Występowanie: Wyspy Admiralicji, Brunei Darussalam, Indonezja, Malezja, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Wyspy Salomona, Singapur, Celebes Północny, Timor Wschodni (Timor Wschodni)
Gatunki Anacropora są często nieco mniej barwne niż Acropora.
Korale twarde są utrzymywane w akwariach od końca lat 1980, a ich rozmnażanie stało się powszechne w latach 1990.
Utrzymywanie koralowców i rozmnażanie ich bezpłciowo przez fragmentację szybko stało się popularne. Obecnie zarówno hodowcy komercyjni, jak i prywatni akwaryści oferują szczepki koralowców.
Koralowce twarde bardzo łatwo rozmnażać przez fragmentację. Fragment odłamany od kolonii macierzystej, zwykle przyklejony do żywej skały, może w sprzyjających warunkach rozwinąć się w osobny koralowiec.
Obecnie uznaje się, że korale twarde obejmują 18 rodzin zawierających ponad 100 rodzajów.
Montipora, liczący ponad 70 gatunków, i Acropora, liczący ponad 180, należą do rodzajów o największym bogactwie gatunkowym i największej liczebności.
Wymagania koralowców twardych drobnopolipowych dotyczące jakości wody i oświetlenia sprawiają na ogół, że ich utrzymanie jest znacznie bardziej wymagające niż utrzymanie większości koralowców LPS i koralowców miękkich z zooksantellami.
Długotrwałe utrzymywanie i rozmnażanie stały się możliwe dzięki poprawie jakości wody uzyskanej za pomocą odpieniaczy i żywej skały, a także dzięki lepszemu oświetleniu i zaopatrzeniu w wapń.
Odkąd utrzymanie koralowców SPS stało się osiągalnym celem dla wielu akwarystów, koralowce miękkie z zooksantellami cieszą się mniejszym zainteresowaniem większości akwarystów.
Identyfikacja koralowców twardych drobnopolipowych i wielkopolipowych może być trudna, ponieważ jednoznaczne oznaczenie wymaga zbadania wapiennego szkieletu.
Wiele zwierząt przybiera w akwariach wygląd odmienny od obserwowanego w naturze, ponieważ ruch wody, oświetlenie i inne czynniki wpływają na ich formę.
Wszystkie koralowce twarde o małych polipach wymagają bardzo intensywnego światła. Przy przeciętnym oświetleniu akwariowym należy je zatem umieszczać w górnej części zbiornika.
Utrzymuj wapń na poziomie 420–440 mg/L, magnez na poziomie 1100–1300 mg/L, stront na poziomie 8 mg/L, a KH poniżej 8. Podmiany wody powinny wynosić co najmniej 5% tygodniowo lub 10% miesięcznie.
Utrzymuj stale stabilne parametry i klarowność wody. W celu usunięcia substancji powodujących żółknięcie wody wskazana może być filtracja przez węgiel aktywny lub ozonowanie.
Stężenie powinno wynosić poniżej 0,1 mg/L, najlepiej około 0,01 mg/L.
Koralowce twarde wielkopolipowe zwykle radzą sobie z podwyższonym poziomem substancji odżywczych, podczas gdy koralowce twarde drobnopolipowe często szybko tracą barwę i mogą wykazywać zaburzenia wzrostu.
Wcześniej barwne koralowce mogą szybko przybrać brązowy wygląd.