Ta jasnolawendowa gorgonia występuje na rafach od południowej Florydy po Karaiby, na głębokościach od 4 m do maksymalnie 50 m, zwykle w głębszych wodach. W optymalnych warunkach może osiągać 150 cm wysokości. Jej długie, obłe gałązki są nieregularnie rozmieszczone i zwężają się w pobliżu końców. Są sztywniejsze niż u innych przedstawicieli rodzaju, ale pozostają elastyczne. Ślimak Cyphoma gibbosum, zwany językiem flaminga, jest jej drapieżnikiem.
Występowanie: Antigua i Barbuda, Bahamy, Belize, Floryda, Zatoka Meksykańska, Honduras, Jamajka, Karaiby, Kolumbia, Kuba, Antyle Holenderskie, Panama, Sint Eustatius i Saba, Trynidad i Tobago, Antyle
Dla tego koralowca zaleca się akwarium jednogatunkowe.
Większość gorgonii nie ma zooksantelli i nie utrzymuje się dzięki światłu. Gorgonie bez zooksantelli nie mają symbiotycznych glonów, które dostarczałyby składników odżywczych i energii poprzez fotosyntezę.
Najpierw nakarm wszystkie krewetki i ryby w akwarium, ponieważ będą próbowały zabrać pokarm przeznaczony dla tego koralowca.
Próby karmienia należy rozpocząć po wprowadzeniu gorgonii do akwarium. Obserwuj jej reakcję na różne pokarmy; sam rozmiar polipów nie pozwala na początku ustalić, jakiej wielkości pokarm będzie przyjmować. Zacznij od bardzo drobnych cząstek pokarmu i daj polipom czas na ich pobranie. Warto wypróbować granulaty, pokarmy w proszku, takie jak Ultramarin i Cyclop Eeze, oraz pokarmy mrożone, takie jak jaja homara i mysis.
Pokarm w płynie może zachęcić nowo wprowadzone kolonie gorgonii do wysunięcia polipów. Karmienie można rozpocząć, gdy polipy się otworzą.
Tempo wzrostu i rozmnażania zwiększa się, gdy poszczególne polipy skuteczniej pobierają podawany pokarm.
Gorgonie mają rozgałęzioną, przypominającą róg oś szkieletową zbudowaną z białka zwanego gorgoniną, pokrytą miękką tkanką zwaną cenenchymą. Mogą zrzucać tę warstwę tkanki, zamykając podczas tego procesu polipy. Zrzucanie może trwać do trzech dni, a silniejszy przepływ wody może w tym pomóc.
Podwyższone stężenia substancji takich jak azotany lub fosforany mogą opóźniać złuszczanie lub uniemożliwiać oddzielanie się warstwy zewnętrznej.