Antipathella wollastoni tworzy rozległe ogrody koralowe wokół należących do Hiszpanii Wysp Kanaryjskich i pobliskich archipelagów Makaronezji. Częstą formę wzrostu stanowią pierzaste gałęzie o niewielu złożonych rozgałęzieniach wtórnych, kołyszące się w prądzie wody. Kolonie są zwykle ochrowopomarańczowe, czasami czerwonawe, z białawymi polipami.
Koral wytwarza obfity śluz, który pomaga wychwytywać cząstki i drobne bezkręgowce służące za pokarm. Jego sieć rozgałęzień wystawia liczne maleńkie otwory gębowe na główny prąd wody.
Koralowce czarne na ogół żywią się drobnymi organizmami planktonowymi i zamieszkują jaskinie, nawisy i inne osłonięte miejsca lub głębokości sięgające kilkuset metrów. Ich szkielety składają się z gorgoniny, twardego, rogopodobnego materiału zawierającego białka, zamiast z węglanu wapnia. Niektóre gatunki koralowców czarnych były masowo pozyskiwane do wyrobu biżuterii, co zdziesiątkowało ich populacje. Utrzymanie koralowców czarnych jest trudne, podobnie jak ogólnie zwierząt pozbawionych zooksantelli.
Występowanie: Azory, Wody europejskie, Wyspy Kanaryjskie, Wyspy Zielonego Przylądka, Madera, Makaronezja (Wyspy Makaronezyjskie), Morze Śródziemne, Atlantyk Północny, Atlantyk Wschodni, Portugalia, Hiszpania