Kolonie są brązowawe, mają postać rozgałęzionych wachlarzy z licznymi połączeniami między gałęziami. Jedna zbadana kolonia z Madagaskaru miała 45 cm szerokości i 30 cm wysokości, choć występują większe kolonie. W najbardziej zewnętrznej części szkieletu wyraźny poziomy fragment przypominający płytkę rozciąga się prostopadle do wachlarza. Sieć szkieletowa składa się z niemal pionowych gałęzi z lekko wygiętymi ku górze gałązkami, które często zrastają się z sąsiednimi. Gałązki trzeciego rzędu są rzadkie.
Polipy występują po jednej stronie kolonii, w zagęszczeniu 9–12 na cm. Mają 0,6–0,9 mm średnicy i są oddalone od siebie o 0,06–0,95 mm. Rozłożone czułki są widoczne w ciągu dnia; są krótkie i grube, o zaokrąglonych końcach. Tworzą pojedynczy rząd, a na grubszych gałęziach ich układ staje się mniej regularny, a odstępy między nimi większe.
Ogólnie w rodzaju Antipathes kolonie są rozgałęzione i kolczaste, o krzaczastym lub wachlarzowatym pokroju. Gałęzie nie są pierzaste, a polipy tworzą pojedynczy rząd na mniejszych gałęziach. Kolce mogą być gładkie lub brodawkowate, proste lub rozwidlone, wielopłatowe lub guzowate na końcu.
Występowanie: Indonezja, Japonia, Wyspy Kanaryjskie, KwaZulu-Natal (prowincja na wschodnim wybrzeżu Republiki Południowej Afryki), Madagaskar, Okinawa, Palau, Filipiny, Riukiu, Republika Południowej Afryki, Morze Sulu, Zachodni Ocean Indyjski