Kolonie są krzaczaste i rozgałęzione, mierzą 75 cm wysokości, a ich średnica u podstawy wynosi 1,5 cm. Gałęzie dzielą się pseudodychotomicznie i kierują ku górze, biegnąc niemal równolegle i łącząc się z grubszymi gałęziami pod ostrymi kątami. Mniejsze gałęzie często wyrastają blisko siebie po różnych stronach grubszych gałęzi dystalnych, nadając kolonii zarys przypominający kandelabr. Sąsiednie gałęzie nie zrastają się ze sobą, choć gałęzie wzniesione mogą zrastać się z główną osią w miejscach styku.
Polipy zwykle tworzą pojedynczy rząd, który może spiralnie owijać się wokół gałęzi. Często znajdują się po obu stronach gałęzi, sprawiając wrażenie dwóch rzędów, natomiast na grubszych gałęziach występują na całym obwodzie. Polipy wydają się duże, mają grube, zaokrąglone czułki i średnicę 1,0–1,7 mm. Rozmieszczenie waha się od ścisłego skupienia po odstępy do 1 mm, przy 8–9 polipach na centymetr.
Stożkowate kolce na cienkich gałęziach niekiedy zakrzywiają się lekko ku górze, a na grubszych są nachylone ku końcom gałęzi. Brodawki pokrywają dwie trzecie każdej strony kolca, a na jego szczycie występuje kilka zaokrąglonych guzków. Na większych gałęziach kolce mogą być krępe, ze spłaszczonymi, guzowatymi końcami.
Rodzaj Antipathes na ogół tworzy rozgałęzione, kolczaste kolonie o pokroju krzaczastym lub wachlarzowatym. Jego gałęzie nie są pierzaste, a polipy występują w pojedynczym rzędzie na mniejszych gałęziach. W obrębie rodzaju kolce mogą być gładkie lub brodawkowane, proste lub rozwidlone, wielopłatowe lub guzowate na końcu. Podaje się około 70 gatunków nominalnych, w tym 36 z Oceanu Spokojnego i Oceanu Indyjskiego, przy czym dla 13 z nich okazy typowe zaginęły. Nadal opisywane są kolejne gatunki, co utrudnia ustalenie ich łącznej liczby.
Występowanie: Morze Arabskie, Azory, Cargados Carajos, Ocean Indyjski, Indo-Pacyfik, Wyspy Zielonego Przylądka, Madagaskar, Madera, Malediwy, Mozambik, Atlantyk Północno-Wschodni, Afryka Wschodnia, Zachodni Ocean Indyjski