Ten samotniczy koralowiec twardy z zooksantellami zasiedla oświetlone, skaliste obszary przybrzeżne do głębokości 50 metrów, a także występuje na korzeniach trawy morskiej Posidonia. Jest jedynym gatunkiem z zooksantellami w swoim rodzaju.
Koralit o kształcie od owalnego do przypominającego klepsydrę osiąga 20 mm średnicy i ma barwę żółtawobrązową lub różowobrązową. Dobrze rozwinięte septa są ułożone zgodnie z planem Pourtalèsa, kolumella jest szeroka i głęboko osadzona, a ściany składają się z porowatego cenenchymu szkieletowego. Czułki wysuwają się tylko nocą.
Rozmnażanie płciowe odbywa się w cyklu rocznym. Osobniki są jednoczesnymi obojnakami i inkubują potomstwo. Ślimak Coralliophila meyendorffii żywi się tym koralowcem.
Budowa jego koralitu przypomina budowę koralitu Duncanopsammia axifuga, który tworzy rozgałęzione kolonie. Przypomina również wiele gatunków Balanophyllia pozbawionych zooksantelli.
Występowanie: Egipt, Algieria, Baleary (Morze Śródziemne), Izrael, Włochy, Maroko, Morze Śródziemne, Afryka Północna, Atlantyk Wschodni, Morze Czarne, Hiszpania, Cieśnina Gibraltarska, Tunezja
Wszystkie koralowce twarde z rodziny Dendrophylliidae są pozbawione zooksantelli i odżywiają się wyłącznie przez wychwytywanie planktonu.
Dokładna identyfikacja wymaga zbadania szkieletu koralowca w celu określenia położenia mezenteriów. Alternatywą jest analiza DNA.
Ubarwienie polipów jest zróżnicowane, a Tubastraea micranthus ma rozgałęzioną formę. Dendrophylliidae to koralowce niebudujące raf; przykładami są Tubastraea, Dendrophyllia, Balanophyllia, Rhizopsammia, Cladopsammia, Heteropsammia i Endopsammia.
Umieść ten koralowiec z dala od bezpośredniego oświetlenia. Silny przepływ laminarny bez widocznych turbulencji ani prądów poprzecznych jest korzystny, ale przepływ skierowany wprost na koralowiec powoduje uszkodzenia tkanek.
Dla tego koralowca zaleca się akwarium jednogatunkowe.
Koralowce z rodziny Dendrophylliidae nie mają zooksantelli i nie czerpią pożywienia ze światła. Koralowce azooksantellowe nie mają symbiotycznych glonów wytwarzających składniki odżywcze i energię w procesie fotosyntezy.
Przetrwanie w akwarium zależy od odpowiedniego karmienia każdego polipa, codziennie lub trzy do czterech razy w tygodniu. Przed karmieniem należy wyłączyć pompy. Odpowiednie pokarmy to granulat, pokarmy w proszku, takie jak Ultramarin i Cyclop Eeze, oraz mrożonki, takie jak jaja homara i lasonogi. Polipy potrzebują czasu na pobranie pokarmu, dlatego najpierw należy nakarmić zamieszkujące akwarium krewetki i ryby, aby ograniczyć ich próby podkradania go. Nawet małe polipy mogą pobierać duże kawałki pokarmu.
Mrożony pokarm należy rozmrażać w wodzie morskiej, a nie w wodzie z odwróconej osmozy ani w wodzie kranowej.
Pokarm w płynie, taki jak PolypLab Polyp, może pobudzić nowo wprowadzone kolonie do otwarcia polipów. Karmienie można rozpocząć, gdy polipy się otworzą.
Tempo wzrostu i rozmnażania zwiększa się, gdy poszczególne polipy skuteczniej pobierają podawany pokarm.
Polipy potrzebują czasu, aby przyzwyczaić się do karmienia przy świetle dziennym. Długa pipeta do karmienia pozwala karmić każdy polip osobno, a płynny pokarm podawany przez pipetę może początkowo zachęcać je do otwierania się.
Klosz do karmienia umieszczony nad koralowcem może zapobiec przeszkadzaniu przez ryby i inne zwierzęta podczas karmienia.
Przy dobrej pielęgnacji liczba polipów może się podwoić w ciągu sześciu miesięcy.
Fragmentacja jest trudna, a uszkodzenia tkanki mogą prowadzić do strat. Podczas rozmnażania płciowego poszczególne polipy uwalniają larwy planule, które osiadają w akwarium i mogą rozprzestrzeniać się na dużych obszarach. Powstałe w ten sposób koralowce można następnie przymocować klejem do skałek na szczepki.
Świeżo importowane okazy mogą przenosić drapieżniki.
Kolonie mogą kryć dobrze zakamuflowane ślimaki nagoskrzelne Phestilla melanobrachia. Ślimaki te mogą również atakować inne koralowce, w tym Dendrophyllia, Porites i Goniopora.