Kolonie mogą tworzyć wzniesione, cylindryczne palce, zazwyczaj nierozgałęzione i osiągające długość do jednego metra, lub rozrastać się w postaci maty bez wykształcania palców. Na płytkich stanowiskach, na głębokości około 5 m, palce są krótsze i masywniejsze, a skleryty krótsze niż u form występujących na głębokości około 35 m. Gęstość polipów i grubość kolonii zmniejszają się wraz z głębokością. Polipy przekraczające 1 cm nadają powierzchni owłosiony wygląd. Spodnia strona może być fioletowa, szara, jasnobrązowa, brązowa lub zielonkawobrązowa.
Rośnie na rafach koralowych i skalistym podłożu, od strefy pływów do głębokości 55 m. Kolonię znaleziono w podwodnej jaskini w pobliżu Columbus Cay w Belize, na głębokości 10 m.
Rozmnażanie odbywa się płciowo przez coroczne uwalnianie gamet do wody oraz wegetatywnie przez fragmenty, które osiadają na dnie morskim i przytwierdzają się w odpowiednich miejscach. Jego zooksantelle umożliwiają skuteczne utrzymanie przy oświetleniu akwariowym bez dodatkowego karmienia. Forma porastająca podłoże przypomina koralowce stolonowe.
Ślimak nagoskrzelny Tritonicula bayeri żywi się tym koralowcem, który jest również żywicielem pasożyta Enalcyonium variicauda.
Występowanie: Belize, Floryda, Zatoka Meksykańska, Karaiby, Wschodnie wybrzeże USA, Panama, Atlantyk Zachodni