Tarcza gębowa ma gruby, guzowaty brzeg otaczający gęstą okrywę drobnych czułków, z których większość wielokrotnie się rozgałęzia. Ubarwienie jest bardzo zmienne, ale kształt ciała ułatwia identyfikację. W handlu akwarystycznym pojawia się rzadziej niż Stichodactyla lub Heteractis.
W naturze Amphiprion clarki jest jedynym błazenkiem żyjącym z nim w symbiozie, chociaż w akwariach korzystają z niego również inne błazenki. Wśród spotykanych z nim krewetek są Periclimenes, Thor i Periclimenes brevicarpalis; często obecny jest także Actinimenes ornatus.
Może dość silnie parzyć, a jego powierzchnia jest bardzo lepka. Kontakt może być śmiertelny dla chorych zwierząt. Wymaga intensywnego oświetlenia, a większość substancji odżywczych uzyskuje dzięki zasiedlającym go zooksantellom. Uzupełnieniem mogą być małe kawałki mięsa małży, skorupiaków lub ryb, ale karmienie powinno być umiarkowane.
Ukwiały należy zasadniczo wprowadzać wyłącznie do dobrze dojrzałych akwariów o doskonałych warunkach, ponieważ mogą źle i szybko reagować na zmiany w akwarium. Gatunek ten zwykle przytwierdza się w pobliżu dna, najchętniej w szczelinie między piaskiem a skałą. Należy zapewnić mu miejsce do zakotwiczenia stopy w konstrukcji skalnej i wprowadzić go do dolnej części akwarium przy wyłączonym przepływie wody. Należy wybierać okazy z nieuszkodzoną stopą i unikać tych, które wydają się wiotkie.
Występowanie: Egipt, Australia, Polinezja Francuska, Guam, Ocean Indyjski, Indo-Pacyfik, Izrael, Japonia, Kiribati, Malediwy, Wyspy Marshalla, Nowa Kaledonia, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Morze Czerwone, Seszele, Singapur, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Wietnam