Jego pokarm obejmuje organizmy od bakterii po mezozooplankton o średnicy 1 mm. Podczas zakwitu glonów w 2009 zaobserwowano, jak zjada meduzę Aurelia aurita — była to pierwsza obserwacja tego zachowania w naturze. Nie wiadomo, w jaki sposób chwyta meduzy.
Koralowce tego rodzaju są dość częste w akwariach i w handlu, chociaż identyfikacja gatunków może być trudna. Ogólne zalecenia dotyczące utrzymania tej grupy obejmują umieszczenie ich na płaskim kamieniu lub podobnym podłożu i zapewnienie ruchu wody bez kierowania strumienia bezpośrednio na zwierzę. W takich warunkach zwykle można je utrzymać bez osobnego karmienia, chociaż potrafią chwytać drobny pokarm planktonowy.
Występowanie: Australia, Polinezja Francuska, Wielka Rafa Koralowa, Indonezja, Malezja, Nowa Kaledonia, Palau, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Morze Czerwone, Tanzania, Vanuatu
Jeśli ten koral obumrze, należy pozostawić go przez pewien czas w akwarium, zamiast od razu go usuwać.
Ten koralowiec może wytwarzać małe osobniki potomne poprzez tworzenie antokaulusów, przy czym nowe osobniki rosną na szkielecie osobnika macierzystego i wyłaniają się z niego.
Ten koralowiec źle toleruje utrzymujące się osady piasku lub żwiru. Babki kopiące lub drążące nory często powodują takie nagromadzenie.