Kolonie są zwykle wydłużone i mają zaokrąglone końce, choć rozgałęzianie się bruzdy osiowej może prowadzić do powstawania form w kształcie liter Y, T lub X. Bruzda biegnie wzdłuż niemal całej kolonii i zawiera główne otwory gębowe, a liczne wtórne otwory gębowe znajdują się poza nią. Pierwotne septokosty rzadko, jeśli w ogóle, rozciągają się na całej odległości od bruzdy do brzegu. Czułki wysuwają się tylko nocą. Barwa waha się od jasnobrązowej do ciemnobrązowej lub zielonkawobrązowej.
Te ciężkie, wydłużone koralowce mają wklęsłą stronę spodnią, a większe okazy mogą przekraczać 30 cm. Są pospolite i szeroko rozpowszechnione na rafach lagunowych, wieżowych i od strony otwartego morza, a także występują na stokach raf i w lagunach, gdzie obecna jest Fungia. Ślimak Surrepifungium costulatum jest często znajdowany zagrzebany w piasku lub ukryty w zagłębieniach pod koralowcem. Żywi się koralowcem i składa pod nim złoża jaj.
Koralowce Herpolitha są na ogół wolno żyjącymi, dużymi, pojedynczymi polipami. Młode osobniki początkowo rosną na małym trzonku, który później pęka, umożliwiając im samodzielne życie. Rodzaj ten ma dużą zdolność regeneracji i potrafi usuwać z siebie piasek oraz szczątki. Jego utrzymanie w akwarium wymaga czystej wody o niskiej zawartości substancji odżywczych, wolnej od zanieczyszczeń, oraz dużej ilości światła, które również przyczynia się do zaspokajania jego potrzeb pokarmowych.
Występowanie: Egipt, Australia, Chiny, Erytrea, Fidżi, Polinezja Francuska, Wielka Rafa Koralowa, Guam, Ocean Indyjski, Indonezja, Izrael, Japonia, Jordania, Kambodża, Kenia, Komory, Reunion, Madagaskar, Malezja, Malediwy, Wyspy Marshalla, Mikronezja, Mozambik, Nowa Kaledonia, Pakistan, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Morze Czerwone, Samoa, Seszele, Singapur, Sri Lanka, Tajwan, Tanzania, Tajlandia, Tonga, Vanuatu, Wietnam