Kolonie na ogół tworzą submasywne lub masywne płyty i zwykle nie mają koralitów osiowych. Jeśli występują, kilka koralitów osiowych znajduje się na krawędziach gałęzi. Korality są gładkie, zaokrąglone i tylko nieznacznie wystające. Cenenchymę pokrywają drobne kolce o wyraźnych szpicach.
Ubarwienie jest jasnokremowe lub brązowe. Przypomina Isopora palifera i występuje we wszystkich siedliskach rafowych, zwłaszcza na górnych stokach raf i ich płaskich powierzchniach.
Występowanie: Samoa Amerykańskie, Australia, Archipel Czagos (Brytyjskie Terytorium Oceanu Indyjskiego), Fidżi, Wielka Rafa Koralowa, Guam, Indie, Ocean Indyjski, Indonezja, Indo-Pacyfik, Japonia, Kambodża, Kenia, Kiribati, Komory, Reunion, Madagaskar, Malezja, Malediwy, Wyspy Marshalla, Mauritius, Majotta, Mikronezja, Mozambik, Mjanma (dawniej Birma), Naoero (Nauru), Nowa Kaledonia, Mariany Północne, Palau, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Wyspy Salomona, Samoa, Seszele, Singapur, Somalia, Sri Lanka, Tajwan, Tanzania, Tajlandia, Tonga, Tuvalu, Vanuatu, Wietnam, Wallis i Futuna, Zachodni Ocean Indyjski
Koralowce twarde to morskie bezkręgowce budujące rafy, występujące w oceanach świata. Te parzydełkowce żyją w koloniach przytwierdzonych do podłoża i tworzą wapienne szkielety.
Koralowce te czerpią większość składników odżywczych ze światła za pośrednictwem swoich zooksantelli, ale ich polipy mogą również wychwytywać plankton.
Te koralowce pobierają z wody morskiej wapń i mniejsze ilości innych pierwiastków, wytwarzając codziennie kilka gramów węglanu wapnia.
Te koralowce w znacznym stopniu przyczyniły się do powstania znanych dziś raf.
Gatunki Acropora często mają intensywne ubarwienie. Od dawna uważa się, że ich pomyślne utrzymywanie przez długi czas wymaga znacznych umiejętności.
Te koralowce są utrzymywane w akwariach od końca lat 1980., a ich rozmnażanie stało się powszechne w latach 1990.
Utrzymywanie koralowców i rozmnażanie ich bezpłciowo przez fragmentację szybko stało się popularne. Obecnie zarówno hodowcy komercyjni, jak i prywatni akwaryści oferują szczepki koralowców.
Rozmnażanie koralowców kamiennych jest proste: fragment pobrany z kolonii macierzystej może w dobrych warunkach rozwinąć się w samodzielnego koralowca. Fragment zwykle przykleja się do kawałka żywej skały.
Akwaryści dzielą ogólnie koralowce kamienne według wielkości polipów na koralowce kamienne o małych polipach (SPS) i koralowce kamienne o dużych polipach (LPS).
Wymagania dotyczące utrzymania różnią się wśród koralowców SPS, a niektóre gatunki są mniej wrażliwe niż inne.
Obecnie uznaje się, że korale twarde obejmują 18 rodzin zawierających ponad 100 rodzajów.
Montipora, liczący ponad 70 gatunków, i Acropora, liczący ponad 180, należą do rodzajów o największym bogactwie gatunkowym i największej liczebności.
Wymagania koralowców twardych o małych polipach dotyczące jakości wody i oświetlenia sprawiają, że ich utrzymanie jest na ogół znacznie bardziej wymagające niż utrzymanie większości koralowców twardych o dużych polipach i koralowców miękkich z zooksantellami.
Długotrwałe utrzymywanie i rozmnażanie stało się możliwe dopiero dzięki poprawie jakości wody za pomocą odpieniania i żywej skały, wraz z lepszym oświetleniem i dostarczaniem wapnia.
Odkąd utrzymanie koralowców SPS stało się osiągalnym celem dla wielu akwarystów, koralowce miękkie z zooksantellami cieszą się mniejszym zainteresowaniem większości akwarystów.
Identyfikacja koralowców twardych drobnopolipowych i wielkopolipowych może być trudna. Jednoznaczna identyfikacja wymaga zbadania wapiennego szkieletu.
Wiele koralowców wygląda w akwariach inaczej niż w naturze, ponieważ ruch wody, oświetlenie i inne czynniki mogą zmieniać ich wygląd.
Wszystkie koralowce twarde o małych polipach z rodzaju Acropora wymagają bardzo intensywnego oświetlenia.
Przy umiarkowanym oświetleniu koralowiec ten powinien być umieszczony najlepiej w górnej części akwarium.
Koralowce Acropora nie tolerują przez dłuższy czas temperatur wody poniżej 20 lub powyżej 30 stopni.
Każda z tych dwóch sytuacji powoduje bielenie tych koralowców.
Te koralowce tolerują dość silny ruch wody, ale wylot pompy nigdy nie powinien być skierowany bezpośrednio na koralowca.
Tym koralowcom najlepiej odpowiada zmienny, nieco turbulentny przepływ wody.
Utrzymuj wapń na poziomie 420–440 mg/L, magnez na poziomie 1100–1300 mg/L, stront na poziomie 8 mg/L, a KH poniżej 8. Podmiany wody powinny wynosić co najmniej 5% tygodniowo lub 10% miesięcznie.
Utrzymuj stale stabilne parametry i klarowność wody. W celu usunięcia substancji powodujących żółknięcie wody wskazana może być filtracja przez węgiel aktywny lub ozonowanie.
Klarowność wody można szybko sprawdzić za pomocą dwóch białych pojemników tej samej wielkości, z których jeden zawiera świeżo przygotowaną wodę, a drugi wodę z akwarium.
Koralowce Acropora źle się rozwijają w zażółconej wodzie akwariowej.
Poziom powinien wynosić poniżej 0,1 mg/L, najlepiej około 0,01 mg/L.
Koralowce twarde o dużych polipach zwykle radzą sobie z podwyższonym poziomem substancji odżywczych, natomiast koralowce twarde o małych polipach często szybko tracą kolor i mogą wykazywać zaburzenia wzrostu.
Zwiększona podaż substancji odżywczych może szybko spowodować zbrązowienie wcześniej barwnych koralowców.
Większa dostępność substancji odżywczych zwiększa liczbę zooksantelli, pogłębiając brązowe ubarwienie tego koralowca.
Utrzymujący się nadmiar lub brak równowagi składników odżywczych może prowadzić do rozpadu tkanek.
Wszyscy hodowcy koralowców przyczyniają się obecnie do dobrostanu zwierząt i ochrony środowiska.
Wytwarzanie większej liczby fragmentów koralowców do rozmnażania ogranicza ich pozyskiwanie ze środowiska naturalnego.
Korale pochodzące z akwakultury są obecnie preferencyjnie oferowane w sprzedaży jako okazy rozmnożone w niewoli.