Kolonie przytwierdzają się do twardych powierzchni i mogą je obrastać lub tworzyć płaskie płyty o klapowanych, falistych krawędziach. Płyty mają około 20 cm średnicy i przytwierdzają się u podstawy za pomocą trzonka. Centralny ośrodek koralitu zwykle nie występuje. Septokosty są cienkie i wydatne. Koralit tworzą charakterystyczny układ grubych, równoległych linii prostopadłych do krawędzi; linie te zbiegają się w regularnych odstępach wokół otworu koralitu, tworząc przewężenia. Ściany są grube i mają drobne ząbki.
Ubarwienie różni się geograficznie: kolonie w północnej części zasięgu są ciemnozielone lub brązowe, natomiast na południu są ciemnoniebieskie z białymi środkami koralitów. Siedliska obejmują rafy i skaliste przybrzeżne strefy pływowe. Lithophyllon lobata ma podobny wygląd. Nazwa gatunkowa odnosi się do falistych brzegów.
Gatunki z rodzaju Lithophyllon na ogół nie są trudne w utrzymaniu, choć wymagają czystej wody o niskich stężeniach substancji biogennych. Tolerują mniej światła niż koralowce SPS i mogą być umieszczane na dnie akwarium lub w jego pobliżu albo w miejscach umiarkowanie oświetlonych. Ruch wody powinien zapobiegać gromadzeniu się osadów na ich powierzchniach. Rodzaj ma charakterystyczny wygląd, ale rozróżnianie jego gatunków jest trudne.
Koralowce LPS na ogół pobierają zawieszone cząstki i plankton, ale karmienie nie jest niezbędne, ponieważ ich zooksantelle zaspokajają większość ich potrzeb pokarmowych. W morzu występują głównie na płaskich podłożach.
Występowanie: Samoa Amerykańskie, Australia, Wyspy Banggai, Chiny, Wielka Rafa Koralowa, Indonezja, Indo-Pacyfik, Japonia, Kambodża, Malezja, Nowa Kaledonia, Palau, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Samoa, Singapur, Celebes, Tajwan, Tajlandia, Wyspy Togian, Vanuatu, Wietnam, Pacyfik Zachodni