Kolonie mają kształt od płaskiego do półkulistego i mogą pokrywać obszary rafy o średnicy do 2 metrów. Ich monocentryczne korality przypominają kły, a ubarwienie jest jednolicie szare.
Zasiedla płytkie górne stoki raf i laguny na głębokościach do 10 metrów. Do podobnych gatunków należą Lobophyllia corymbosa i Lobophyllia hemprichii.
Występowanie: Andamany i Nikobary, Australia, Morze Banda, Bunaken, Morze Celebes, Indonezja, Indo-Pacyfik, Jawa, Morze Koralowe (wschodnia Australia), Malezja, Mikronezja, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Wyspy Salomona, Singapur, Morze Południowochińskie, Celebes, Sumatra, Tajlandia, Timor Wschodni (Timor Wschodni), Vanuatu, Wietnam, Pacyfik Zachodni
Doświadczenia akwarystyczne na ogół wskazują, że koralowce Lobophyllia są nieco bardziej wrażliwe na jakość wody, oświetlenie, poparzenia i urazy mechaniczne niż koralowce takie jak Platygyra, Montastrea i Favia.
Koralowce Lobophyllia zwykle parzą stosunkowo słabo. Na przykład koralowce rurkowe mogą rosnąć bezpośrednio obok nich, a nawet je obrastać.
Zapotrzebowanie na światło różni się między osobnikami, od umiarkowanego do silnego, częściowo dlatego, że w obrębie tego samego gatunku niektóre osobniki występują w głębszych wodach. Zacznij od umiarkowanego oświetlenia, a następnie w razie potrzeby przestaw koralowiec wyżej lub niżej.
Unikaj silnego przepływu i nie dopuszczaj, by prądy wody uderzały bezpośrednio w ten koralowiec. W przeciwnym razie septa mogą przeciąć lub uszkodzić jego tkankę.
Akwaryści zgłaszają różne wyniki dokarmiania: wielu uważa je za korzystne, podczas gdy inni mają negatywne doświadczenia. Zbyt drobny pokarm pokrywa się śluzem, a większe kawałki często nie są pewnie utrzymywane. Znalezienie pokarmu, który ten koralowiec może skutecznie wykorzystywać, wymaga prób i błędów.