Jeden z hodowców donosi o silnym parzeniu i zaleca pozostawienie dużej przestrzeni między tym koralowcem a sąsiednimi koralowcami. Podobne gatunki to Lobophyllia hemprichii, który ma węższe, mniej mięsiste korality, oraz Lobophyllia flabelliformis.
Występowanie: Egipt, Samoa Amerykańskie, Brunei Darussalam, Archipel Czagos (Brytyjskie Terytorium Oceanu Indyjskiego), Dżibuti, Erytrea, Guam, Indonezja, Izrael, Japonia, Jemen, Jordania, Kambodża, Kenia, Komory, Morze Koralowe (wschodnia Australia), Reunion, Madagaskar, Malezja, Mauritius, Majotta, Mikronezja, Mozambik, Mjanma (dawniej Birma), Nowa Kaledonia, Mariany Północne, Wschodni Ocean Indyjski, Palau, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Queensland (Australia Wschodnia), Morze Czerwone, Riukiu, Wyspy Salomona, Samoa, Zanzibar, Arabia Saudyjska, Seszele, Singapur, Somalia, Sudan, Celebes, Tajwan, Tanzania, Tajlandia, Wietnam, Australia Zachodnia
Doświadczenia akwarystyczne na ogół wskazują, że koralowce Lobophyllia są nieco bardziej wrażliwe na jakość wody, oświetlenie, poparzenia i urazy mechaniczne niż koralowce takie jak Platygyra, Montastrea i Favia.
Koralowce Lobophyllia zwykle parzą stosunkowo słabo. Na przykład koralowce rurkowe mogą rosnąć bezpośrednio obok nich, a nawet je obrastać.
Zapotrzebowanie na światło różni się między osobnikami, od umiarkowanego do silnego, częściowo dlatego, że w obrębie tego samego gatunku niektóre osobniki występują w głębszych wodach. Zacznij od umiarkowanego oświetlenia, a następnie w razie potrzeby przestaw koralowiec wyżej lub niżej.
Unikaj silnego przepływu i nie dopuszczaj, by prądy wody uderzały bezpośrednio w ten koralowiec. W przeciwnym razie septa mogą przeciąć lub uszkodzić jego tkankę.
Akwaryści zgłaszają różne wyniki dokarmiania: wielu uważa je za korzystne, podczas gdy inni mają negatywne doświadczenia. Zbyt drobny pokarm pokrywa się śluzem, a większe kawałki często nie są pewnie utrzymywane. Znalezienie pokarmu, który ten koralowiec może skutecznie wykorzystywać, wymaga prób i błędów.