Ten rzadki koralowiec występuje w osłoniętych środowiskach rafowych i na stokach raf na głębokościach 4–15 metrów. Jego półkuliste kolonie mogą pokrywać obszary o szerokości ponad 2 metrów. Polipy są grube i mięsiste, z białymi brzegami na tle ubarwienia od niebieskoszarego do musztardowego.
Wymagania dotyczące oświetlenia różnią się między osobnikami i mogą obejmować światło umiarkowane lub silne, co częściowo odzwierciedla występowanie w obrębie gatunku form głębokowodnych. Zaleca się początkowe umieszczenie przy umiarkowanym oświetleniu, a następnie, w razie potrzeby, zmianę położenia.
Występowanie: Andamany i Nikobary, Morze Banda, Bunaken, Morze Celebes, Indonezja, Indo-Pacyfik, Jawa, Malezja, Nowa Gwinea (Nowa Gwinea Zachodnia i Papua-Nowa Gwinea), Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Singapur, Morze Południowochińskie, Celebes, Sumatra, Tajlandia, Timor Wschodni (Timor Wschodni), Wietnam, Pacyfik Zachodni
Doświadczenia akwarystyczne na ogół wskazują, że koralowce Lobophyllia są nieco bardziej wrażliwe na jakość wody, oświetlenie, poparzenia i urazy mechaniczne niż koralowce takie jak Platygyra, Montastrea i Favia.
Koralowce Lobophyllia zwykle parzą stosunkowo słabo. Na przykład koralowce rurkowe mogą rosnąć bezpośrednio obok nich, a nawet je obrastać.
Unikaj silnego przepływu i nie dopuszczaj, by prądy wody uderzały bezpośrednio w ten koralowiec. W przeciwnym razie septa mogą przeciąć lub uszkodzić jego tkankę.
Akwaryści zgłaszają różne wyniki dokarmiania: wielu uważa je za korzystne, podczas gdy inni mają negatywne doświadczenia. Zbyt drobny pokarm pokrywa się śluzem, a większe kawałki często nie są pewnie utrzymywane. Znalezienie pokarmu, który ten koralowiec może skutecznie wykorzystywać, wymaga prób i błędów.