Ten dość pospolity kolonijny koralowiec madreporowy z Morza Karaibskiego i zachodniego Atlantyku może tworzyć duże kolonie na preferowanych przez siebie głębokościach do 21 metrów. Jego wydłużone gałęzie mają tępe końce, które mogą przypominać ołówki. Został odróżniony od Madracis mirabilis na podstawie morfologii i rozmieszczenia głębokościowego.
Szeroko rozstawione korality bywają kanciaste i zawierają litą kolumellę w kształcie stożka. Z kolumellą zrośniętych jest zwykle dziesięć septów. Drobne kolce pokrywają cenenchymę szkieletową i czasem tworzą grzbiet między koralitami. Czułki pozostają wysunięte zarówno w dzień, jak i w nocy. Kolonie mogą być jasnożółte, kremowe lub jasnobrązowe.
Łatwo rozmnaża się bezpłciowo przez fragmentację. Nawet bardzo małe fragmenty mogą przeżyć i rozwinąć się w nowe kolonie. W doświadczeniach przeżywalność wynosiła od 29 do 81%, przy czym najwyższa była w strefach przedrafowych, a najniższa w lagunach o większej sedymentacji.
Występowanie: Barbados, Belize, Bermudy, Kajmany, Kostaryka, Dominikana, Gwatemala, Haiti, Honduras, Jamajka, Karaiby, Kolumbia, Kuba, Meksyk (wschodni Pacyfik), Nikaragua, Antyle Holenderskie, Panama, Portoryko, USA, Wenezuela