Tę stosunkowo niewielką gorgonię odnotowano w zatoce Sagami w Japonii oraz na Nowych Hebrydach, obecnie Vanuatu. Podawane wymiary to 130 mm wysokości i 60–80 mm średnicy, choć nie jest pewne, czy odpowiadają one jej maksymalnym rozmiarom. Według doniesienia jeden z obserwowanych okazów mierzył poniżej 15 cm.
Kolonie opisywane są jako czerwonobrązowe, z żółtymi polipami, żółtawoczerwoną osią i czerwonawymi węzłami. Te opisy ubarwienia prawdopodobnie oparto na wysuszonych okazach.
Występowanie: Japonia, Morze Koralowe (wschodnia Australia), Filipiny, Vanuatu
Dla tego koralowca zaleca się akwarium jednogatunkowe.
Większość gorgonii nie ma zooksantelli i nie utrzymuje się dzięki światłu. Gorgonie bez zooksantelli nie mają symbiotycznych glonów, które dostarczałyby składników odżywczych i energii poprzez fotosyntezę.
Przed karmieniem wyłącz pompy. Przetrwanie w akwarium wymaga, w miarę możliwości, odpowiedniego karmienia każdego polipa codziennie albo trzy do czterech razy w tygodniu. Ten koralowiec nie przetrwa bez karmienia.
Najpierw nakarm wszystkie krewetki i ryby w akwarium, ponieważ będą próbowały zabrać pokarm przeznaczony dla tego koralowca.
Próby karmienia należy rozpocząć po wprowadzeniu gorgonii do akwarium. Obserwuj jej reakcję na różne pokarmy; sam rozmiar polipów nie pozwala na początku ustalić, jakiej wielkości pokarm będzie przyjmować. Zacznij od bardzo drobnych cząstek pokarmu i daj polipom czas na ich pobranie. Warto wypróbować granulaty, pokarmy w proszku, takie jak Ultramarin i Cyclop Eeze, oraz pokarmy mrożone, takie jak jaja homara i mysis.
Pokarm w płynie może zachęcić nowo wprowadzone kolonie gorgonii do wysunięcia polipów. Karmienie można rozpocząć, gdy polipy się otworzą.
Tempo wzrostu i rozmnażania zwiększa się, gdy poszczególne polipy skuteczniej pobierają podawany pokarm.
Koralowce azooksantellowe odżywiają się zawiesiną, śniegiem morskim, mikroplanktonem i innym materiałem organicznym. Są ahermatypowe.
Gorgonie mają rozgałęzioną, przypominającą róg oś szkieletową zbudowaną z białka zwanego gorgoniną, pokrytą miękką tkanką zwaną cenenchymą. Mogą zrzucać tę warstwę tkanki, zamykając podczas tego procesu polipy. Zrzucanie może trwać do trzech dni, a silniejszy przepływ wody może w tym pomóc.
Podwyższone stężenia substancji takich jak azotany lub fosforany mogą opóźniać złuszczanie lub uniemożliwiać oddzielanie się warstwy zewnętrznej.