background image
Aqua Diary
  • Akwaria społeczności
  • Artykuły
  • Zainstaluj
  • Zaloguj
Aqua DiaryAqua Diary
  • Regulamin
  • Polityka prywatności
  • Polityka cookies
  • Usuwanie danych
  • Pomoc i wsparcie
  • Mapa strony
Aqua Diary © 2026 Wszelkie prawa zastrzeżone.
SPS

Montipora hoffmeisteri

Brak zdjęcia

Przegląd

Trudność:
Średni
Toksyczność:
Nieznana
Rozmnażanie:
Łatwe
Odżywianie:
Fotosyntetyzujące

Warunki

Temperatura:
24,8–29 °C
Min. litraż:
200 l

Rozmiar i środowisko

Rozmiar:
do 30 cm
Głębokość:
2–40 m
Strefa:
Sublitoral
Siedliska:
Rafa

Pokarm

Plankton i zawiesina

Ochrona

Czerwona lista IUCN:
Narażony (VU)
CITES:
Załącznik II

Opis

Kolonie przybierają formy od submasywnych po inkrustujące, czasami wykształcając płytkowate brzegi. Korality są zagłębione, a na powierzchni cenenchymy występują guzki, które same mogą zawierać korality. Ubarwienie jest kremowe lub brązowe, niekiedy jaskrawe. Podobny Montipora floweri ma mniejsze, bardziej równomiernie rozmieszczone korality.

Uważa się go za jeden z łatwiejszych w utrzymaniu gatunków Montipora, o stosunkowo niewielkich wymaganiach. Był z powodzeniem utrzymywany i rozmnażany w akwariach, a jego szczepki są szeroko dostępne w niemieckim handlu akwarystycznym.

Montipora na ogół wymagają bardzo intensywnego światła i w akwarium o umiarkowanym oświetleniu należy je umieszczać w górnej części. Długotrwałe utrzymywanie się temperatur poniżej 20 stopni lub powyżej 30 stopni powoduje bielenie. Tolerowany jest silny ruch wody, najlepiej ze zmiennym, turbulentnym przepływem; wyloty pomp nie powinny być skierowane bezpośrednio na koralowiec.

Wymagania dotyczące utrzymania różnią się w obrębie Montipora. Kilka gatunków jest łatwiejszych w utrzymaniu niż Acropora, podczas gdy inne wymagają równie wysokiej jakości wody. Podwyższone stężenia substancji odżywczych mogą powodować utratę barw lub słaby wzrost niektórych Montipora. Wzrost liczby zooksantelli może zmienić barwne kolonie w brązowe, a długotrwały nadmiar lub brak równowagi substancji odżywczych może prowadzić do utraty tkanki. Niektórzy przedstawiciele tego rodzaju tolerują jednak wyższe stężenia azotanów i są uważani za odpowiednich dla początkujących.

Koralowce kamienne są na ogół osiadłymi, tworzącymi kolonie i budującymi rafy parzydełkowcami o wapiennych szkieletach. Większość pożywienia uzyskują dzięki swoim zooksantellom wykorzystującym światło, ale ich polipy mogą również chwytać plankton. Są utrzymywane w akwariach od końca lat 1980., a od lat 1990. powszechnie rozmnażane. Zarówno hodowcy komercyjni, jak i prywatni akwaryści produkują szczepki, ograniczając pozyskiwanie ze środowiska naturalnego.

Występowanie: Samoa Amerykańskie, Australia, Archipel Czagos (Brytyjskie Terytorium Oceanu Indyjskiego), Chiny, Wyspy Cooka, Fidżi, Polinezja Francuska, Wielka Rafa Koralowa, Guam, Ocean Indyjski, Indonezja, Japonia, Kambodża, Kenia, Kiribati, Komory, Malezja, Wyspy Marshalla, Majotta, Mikronezja, Mozambik, Mjanma (dawniej Birma), Naoero (Nauru), Nowa Kaledonia, Niue, Mariany Północne, Wyspy Ogasawara, Afryka Wschodnia, Palau, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Wyspy Salomona, Samoa, Seszele, Singapur, Morze Południowochińskie, Tajwan, Tanzania, Tajlandia, Tokelau, Tonga, Tuvalu, Dalekie Wyspy Mniejsze Stanów Zjednoczonych, Vanuatu, Wietnam, Wallis i Futuna, Zachodni Ocean Indyjski

Uwagi hodowlane

Ten koralowiec występuje w większości obszarów rafowych.

Te koralowce pobierają z wody morskiej wapń oraz mniejsze ilości innych pierwiastków, aby każdego dnia wytwarzać kilka gramów materiału wapiennego. Działalność ta w znacznym stopniu przyczyniła się do powstania współczesnych raf koralowych.

Korale twarde bardzo łatwo rozmnażać przez fragmentację. Kawałek odłamany od koralowca macierzystego, zwykle przyklejony do żywej skały, może w dobrych warunkach rozwinąć się w samodzielnego koralowca.

Akwaryści stosują wielkość polipów do ogólnego podziału koralowców kamiennych, określając koralowce kamienne o małych polipach skrótem SPS.

Są to koralowce twarde o dużych polipach, powszechnie określane skrótem LPS.

Uznaje się, że koralowce kamienne obejmują 18 rodzin i ponad 100 rodzajów. Montipora, liczący ponad 70 gatunków, i Acropora, liczący ponad 180, należą do rodzajów najbogatszych w gatunki i najliczniej występujących.

Wymagania koralowców twardych o małych polipach dotyczące jakości wody i oświetlenia sprawiają, że ich utrzymanie jest na ogół znacznie bardziej wymagające niż utrzymanie większości koralowców twardych o dużych polipach i koralowców miękkich z zooksantellami.

Odpienianie białek i żywa skała umożliwiły poprawę jakości wody. Wraz z udoskonaleniami oświetlenia i dostarczania wapnia postępy te umożliwiły długotrwałe utrzymywanie i rozmnażanie koralowców.

Taksonomia

Klasa:
Anthozoa
Rząd:
Scleractinia
Rodzina:
Acroporidae
Rodzaj:
Montipora
Autor opisu:
Wells, 1954
Zobacz w WoRMS
Więcej z rodzaju MontiporaNa podstawie meerwasser-lexikon.de

Odkąd utrzymanie koralowców SPS stało się osiągalnym celem dla wielu akwarystów, koralowce miękkie z zooksantellami cieszą się mniejszym zainteresowaniem większości akwarystów.

Identyfikacja korali twardych drobnopolipowych i wielkopolipowych może być trudna, ponieważ jednoznaczne oznaczenie wymaga zbadania wapiennego szkieletu.

Przepływ wody, oświetlenie i inne czynniki mogą zmieniać wygląd wielu zwierząt akwariowych, sprawiając, że wyglądają one inaczej niż osobniki żyjące w naturze.

Utrzymuj wapń na poziomie 420–440 mg/L, magnez na poziomie 1100–1300 mg/L, stront na poziomie 8 mg/L, a KH poniżej 8. Podmiany wody powinny wynosić co najmniej 5% tygodniowo lub 10% miesięcznie.

Utrzymuj stale stabilne parametry i klarowność wody. W celu usunięcia substancji powodujących żółknięcie wody wskazana może być filtracja przez węgiel aktywny lub ozonowanie.

Stężenie powinno wynosić poniżej 0,1 mg/L, najlepiej około 0,01 mg/L.

Korale pochodzące z akwakultury są obecnie preferencyjnie oferowane w sprzedaży jako okazy rozmnożone w niewoli.