Występujący głównie w górnych partiach stoków rafowych koralowiec tworzy masywne kolonie lub grube płyty ze strukturami wzrostowymi na jednej lub obu powierzchniach. Większe kolonie mogą tworzyć piętra płyt. Korality są zwykle zagłębione, natomiast na cenenchymie występują brodawki, guzki lub oba te typy struktur. Kolonie są jasnobrązowe lub niebieskie, z niebieskimi lub białymi krawędziami; niebieskie okazy mogą na zdjęciach wyglądać na różowe. Do podobnych gatunków należą Montipora incrassata oraz Montipora tuberculosa, który ma mniejsze korality i brodawki.
Utrzymywanie w akwariach rozpoczęto pod koniec lat 1980., a w latach 1990. nastąpiło szerokie rozpowszechnienie rozmnażania. Ogólnie u koralowców kamiennych fragmenty odłamane od kolonii macierzystej mogą w odpowiednich warunkach rozwinąć się w samodzielne kolonie, często po przymocowaniu do żywej skały.
Wymagania dotyczące utrzymania różnią się wśród drobnopolipowych koralowców kamiennych. Niektóre gatunki Montipora są łatwiejsze w utrzymaniu niż Acropora, podczas gdy inne wymagają porównywalnej jakości wody. Drobnopolipowe koralowce kamienne mają na ogół wyższe wymagania dotyczące jakości wody i oświetlenia niż większość wielkopolipowych koralowców kamiennych i koralowców miękkich z zooksantellami. Udoskonalenie odpieniania, wykorzystania żywej skały, oświetlenia i dostarczania wapnia umożliwiło długotrwałe utrzymywanie i rozmnażanie. Porównanie wody akwariowej ze świeżo przygotowaną wodą w identycznych białych pojemnikach może ujawnić zabarwienie wody.
Niektóre koralowce Montipora tracą barwę lub wykazują zaburzenia wzrostu, gdy wzrasta stężenie substancji odżywczych. Zwiększenie liczebności zooksantelli może spowodować zbrązowienie barwnych kolonii, a długotrwały nadmiar lub brak równowagi substancji odżywczych może prowadzić do rozpadu tkanek. Nie dotyczy to w jednakowym stopniu wszystkich Montipora: niektóre tolerują wyższe poziomy azotanów i są uznawane za odpowiednie dla początkujących.
Występowanie: Wyspy Admiralicji, Egipt, Andamany i Nikobary, Australia, Bahrajn, Wyspy Banggai, Brunei Darussalam, Cargados Carajos, Chiny, Dżibuti, Erytrea, Fidżi, Zatoka Omańska / Oman, Wielka Rafa Koralowa, Guam, Indie, Ocean Indyjski, Indonezja, Iran, Izrael, Japonia, Jemen, Kambodża, Katar, Kenia, Kiribati, Wyspy Kokosowe (Keelinga), Komory, Morze Koralowe (wschodnia Australia), Kuwejt, Reunion, Madagaskar, Malezja, Malediwy, Wyspy Marshalla, Mauritius, Majotta, Mikronezja, Mozambik, Mjanma (dawniej Birma), Naoero (Nauru), Nowa Kaledonia, Nowa Zelandia, Mariany Północne, Terytorium Północne (Australia), Wyspy Ogasawara, Pakistan, Palau, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Pulisan, Queensland (Australia Wschodnia), Rodrigues, Riukiu, Wyspy Salomona, Arabia Saudyjska, Seszele, Singapur, Somalia, Republika Południowej Afryki, Sudan, Tajwan, Tanzania, Tajlandia, Timor Wschodni (Timor Wschodni), Wyspy Togian, Tuvalu, Vanuatu, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Wietnam, Atol Wake, Wyspa Bożego Narodzenia, Australia Zachodnia
Koralowce twarde to morskie bezkręgowce budujące rafy, występujące w oceanach świata. Te parzydełkowce żyją w koloniach przytwierdzonych do podłoża i tworzą wapienne szkielety.
Koralowce te czerpią większość składników odżywczych ze światła za pośrednictwem swoich zooksantelli, ale ich polipy mogą również wychwytywać plankton.
Te koralowce pobierają z wody morskiej wapń oraz mniejsze ilości innych pierwiastków, aby każdego dnia wytwarzać kilka gramów materiału wapiennego. Działalność ta w znacznym stopniu przyczyniła się do powstania współczesnych raf koralowych.
Gatunki Montipora są często bardzo barwne, podobnie jak korale Acropora. Ich pomyślne utrzymywanie przez długi czas od wielu lat uchodzi za umiejętność wymagającą dużej wprawy.
Akwaryści stosują wielkość polipów do ogólnego podziału koralowców kamiennych, określając koralowce kamienne o małych polipach skrótem SPS.
Są to koralowce twarde o dużych polipach, powszechnie określane skrótem LPS.
Uznaje się, że koralowce kamienne obejmują 18 rodzin i ponad 100 rodzajów. Montipora, liczący ponad 70 gatunków, i Acropora, liczący ponad 180, należą do rodzajów najbogatszych w gatunki i najliczniej występujących.
Identyfikacja korali twardych drobnopolipowych i wielkopolipowych może być trudna, ponieważ jednoznaczne oznaczenie wymaga zbadania wapiennego szkieletu.
Przepływ wody, oświetlenie i inne czynniki mogą zmieniać wygląd wielu zwierząt akwariowych, sprawiając, że wyglądają one inaczej niż osobniki żyjące w naturze.
Wszystkie koralowce twarde o małych polipach z rodzaju Montipora wymagają bardzo intensywnego oświetlenia.
Przy umiarkowanym oświetleniu koralowiec ten powinien być umieszczony najlepiej w górnej części akwarium.
Montipora nie toleruje długotrwałego narażenia na temperaturę wody poniżej 20 lub powyżej 30 stopni.
Każda z tych dwóch sytuacji powoduje bielenie tych koralowców.
Te koralowce tolerują silny ruch wody, ale wylot pompy nigdy nie powinien być skierowany bezpośrednio na koralowiec.
Tym koralowcom najlepiej odpowiada zmienny, nieco turbulentny przepływ wody.
Utrzymuj wapń na poziomie 420–440 mg/L, magnez na poziomie 1100–1300 mg/L, stront na poziomie 8 mg/L, a KH poniżej 8. Podmiany wody powinny wynosić co najmniej 5% tygodniowo lub 10% miesięcznie.
Utrzymuj stale stabilne parametry i klarowność wody. W celu usunięcia substancji powodujących żółknięcie wody wskazana może być filtracja przez węgiel aktywny lub ozonowanie.
Stężenie powinno wynosić poniżej 0,1 mg/L, najlepiej około 0,01 mg/L.
Wszyscy hodowcy koralowców przyczyniają się obecnie do dobrostanu zwierząt i ochrony środowiska.
Wytwarzanie większej liczby szczepek koralowców do rozmnażania ogranicza pozyskiwanie koralowców z natury.
Korale pochodzące z akwakultury są obecnie preferencyjnie oferowane w sprzedaży jako okazy rozmnożone w niewoli.