Koralowiec ten występuje w płytkiej, mętnej wodzie i tworzy małe kolonie łączące poskręcane płytki z pionowymi gałęziami, które nieregularnie się skręcają i zrastają. Płytki czasami tworzą okółki lub rzędy. Nieregularne brodawki tekalne otaczają korality, natomiast liczne brodawki cenenchymy rzadko zrastają się w grzbiety.
Ubarwienie obejmuje barwy kremową, brązową i niebieską, często z białymi grzbietami. Niebieskie kolonie mogą na fotografiach wyglądać na fioletowe. W porównaniu z Montipora carinata zwykle wykształca płytki u podstawy, ma większe gałęzie i korality oraz kolce cenenchymy tworzące wyraźne grzbiety.
Wymagania dotyczące pielęgnacji różnią się wśród koralowców SPS. Niektóre gatunki Montipora są łatwiejsze w utrzymaniu niż Acropora, podczas gdy inne mają co najmniej równie wysokie wymagania dotyczące jakości wody jak Acropora.
Występowanie: Wyspy Admiralicji, Egipt, Australia, Bahrajn, Brunei Darussalam, Archipel Czagos (Brytyjskie Terytorium Oceanu Indyjskiego), Chile, Dżibuti, Erytrea, Fidżi, Flores, Zatoka Omańska / Oman, Wielka Rafa Koralowa, Indonezja, Irak, Iran, Izrael, Japonia, Jemen, Jordania, Kambodża, Katar, Kuwejt, Malezja, Nowa Kaledonia, Pakistan, Palau, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Morze Czerwone, Riukiu, Wyspy Salomona, Arabia Saudyjska, Singapur, Sudan, Tajwan, Tajlandia, Timor Wschodni (Timor Wschodni), Tonga, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Wietnam
Koralowce twarde to morskie bezkręgowce budujące rafy, występujące w oceanach świata. Te parzydełkowce żyją w koloniach przytwierdzonych do podłoża i tworzą wapienne szkielety.
Koralowce te czerpią większość składników odżywczych ze światła za pośrednictwem swoich zooksantelli, ale ich polipy mogą również wychwytywać plankton.
Te koralowce pobierają z wody morskiej wapń oraz mniejsze ilości innych pierwiastków, aby każdego dnia wytwarzać kilka gramów materiału wapiennego. Działalność ta w znacznym stopniu przyczyniła się do powstania współczesnych raf koralowych.
Gatunki Montipora są często bardzo barwne, podobnie jak korale Acropora. Ich pomyślne utrzymywanie przez długi czas od wielu lat uchodzi za umiejętność wymagającą dużej wprawy.
Korale twarde bardzo łatwo rozmnażać przez fragmentację. Kawałek odłamany od koralowca macierzystego, zwykle przyklejony do żywej skały, może w dobrych warunkach rozwinąć się w samodzielnego koralowca.
Akwaryści stosują wielkość polipów do ogólnego podziału koralowców kamiennych, określając koralowce kamienne o małych polipach skrótem SPS.
Są to koralowce twarde o dużych polipach, powszechnie określane skrótem LPS.
Uznaje się, że koralowce kamienne obejmują 18 rodzin i ponad 100 rodzajów. Montipora, liczący ponad 70 gatunków, i Acropora, liczący ponad 180, należą do rodzajów najbogatszych w gatunki i najliczniej występujących.
Wymagania koralowców twardych o małych polipach dotyczące jakości wody i oświetlenia sprawiają, że ich utrzymanie jest na ogół znacznie bardziej wymagające niż utrzymanie większości koralowców twardych o dużych polipach i koralowców miękkich z zooksantellami.
Odpienianie białek i żywa skała umożliwiły poprawę jakości wody. Wraz z udoskonaleniami oświetlenia i dostarczania wapnia postępy te umożliwiły długotrwałe utrzymywanie i rozmnażanie koralowców.
Odkąd utrzymanie koralowców SPS stało się osiągalnym celem dla wielu akwarystów, koralowce miękkie z zooksantellami cieszą się mniejszym zainteresowaniem większości akwarystów.
Identyfikacja korali twardych drobnopolipowych i wielkopolipowych może być trudna, ponieważ jednoznaczne oznaczenie wymaga zbadania wapiennego szkieletu.
Przepływ wody, oświetlenie i inne czynniki mogą zmieniać wygląd wielu zwierząt akwariowych, sprawiając, że wyglądają one inaczej niż osobniki żyjące w naturze.
Wszystkie koralowce twarde o małych polipach z rodzaju Montipora wymagają bardzo intensywnego oświetlenia.
Przy umiarkowanym oświetleniu koralowiec ten powinien być umieszczony najlepiej w górnej części akwarium.
Montipora nie toleruje długotrwałego narażenia na temperaturę wody poniżej 20 lub powyżej 30 stopni.
Każda z tych dwóch sytuacji powoduje bielenie tych koralowców.
Te koralowce tolerują silny ruch wody, ale wylot pompy nigdy nie powinien być skierowany bezpośrednio na koralowiec.
Tym koralowcom najlepiej odpowiada zmienny, nieco turbulentny przepływ wody.
Utrzymuj wapń na poziomie 420–440 mg/L, magnez na poziomie 1100–1300 mg/L, stront na poziomie 8 mg/L, a KH poniżej 8. Podmiany wody powinny wynosić co najmniej 5% tygodniowo lub 10% miesięcznie.
Utrzymuj stale stabilne parametry i klarowność wody. W celu usunięcia substancji powodujących żółknięcie wody wskazana może być filtracja przez węgiel aktywny lub ozonowanie.
Klarowność wody można szybko sprawdzić, porównując wodę akwariową ze świeżo przygotowaną wodą w dwóch białych pojemnikach tej samej wielkości.
Koralowce Acropora źle się rozwijają w zażółconej wodzie akwariowej.
Stężenie powinno wynosić poniżej 0,1 mg/L, najlepiej około 0,01 mg/L.
Koralowce twarde wielkopolipowe zwykle tolerują podwyższony poziom substancji biogennych, natomiast niektóre Montipora sporadycznie tracą barwę lub wykazują zaburzenia wzrostu.
Wcześniej barwne koralowce mogą szybko zbrązowieć.
Przyczyną jest zwiększona dostępność składników odżywczych.
Większa dostępność substancji odżywczych zwiększa liczbę zooksantelli, powodując ciemnienie tego koralowca.
Utrzymujący się nadmiar lub brak równowagi składników odżywczych może prowadzić do rozpadu tkanek.
Niektóre Montipora są uważane za odpowiednie dla początkujących, ponieważ tolerują wyższe stężenia azotanów.