Kolonie rosną w postaci płyt lub porastających podłoże powłok. Korality w kształcie nosa, o średnicy do 15 milimetrów, są skierowane ku brzegowi kolonii. Septa i kolumelle są dobrze rozwinięte. Żebra tworzą na powierzchni promieniście rozchodzące się, słabo ornamentowane grzbiety, biegnące od krawędzi koralitów ku brzegowi kolonii. Na cenenchymie brak zagłębień w miejscach, z których wyrastają nowe septokosty. Czułki wysuwają się tylko nocą.
Górne i brzeżne obszary są żółtawobrązowe, natomiast starsze części są opalizująco purpurowoszare. W porównaniu z Mycedium elephantotus kolonie na ogół wydają się bardziej pofałdowane, z szerzej rozstawionymi koralitami i mniej wydatnymi kolcami na żebrach. Wyróżniają je również charakterystyczna barwa i żebra biegnące na zewnątrz. Zamieszkuje głównie obszary raf osłonięte przed silnym falowaniem. Jego nazwa odnosi się do ziemistego, żółtobrązowego ubarwienia.
Koralowce z rodzaju Mycedium pojawiają się ogólnie w handlu sporadycznie i w niewielkich ilościach, a szczepki można uzyskać od akwarystów. Na ogół dobrze radzą sobie przy umiarkowanym oświetleniu i dobrej cyrkulacji, najlepiej naprzemiennej, której strumień nie uderza w nie bezpośrednio. Drobny pokarm korzystnie wpływa na ich wzrost i barwę.
Występowanie: Egipt, Morze Arabskie, Dżibuti, Erytrea, Zatoka Omańska / Oman, Izrael, Jemen, Jordania, Kenia, Mozambik, Filipiny, Morze Czerwone, Arabia Saudyjska, Seszele, Somalia, Republika Południowej Afryki, Sudan, Tanzania