Żywe kolonie mają ciemnoniebieską tkankę łączącą i jasnoniebieskie, rozprężone polipy z brązowymi pinnulami, których barwa odzwierciedla obecność glonów symbiotycznych. Koralowiec jest również opisywany jako niebieskozielony. W tkance pod polipami występują duże, białe igły wapienne. W etanolu kolonie stają się kremowożółte, a czułki jasnokremowe.
Opisywany jest jako spokojny i niewymagający, o umiarkowanym wzroście, a według doniesień toleruje szeroki zakres oświetlenia i ruchu wody. Wczesne obawy, że może rozprzestrzeniać się nadmiernie jak Xenia, nie potwierdziły się. Jego wzrost i wymagania pielęgnacyjne najwyraźniej przypominają te u Xenia lub Clavularia i można go rozmnażać przez fragmentację.
Na stanowisku w Morzu Czerwonym, na głębokości 12 m, zaobserwowano kilkadziesiąt kolonii porastających martwą skałę. Kolonie te były wyraźnie ciemnoniebieskie, z jasnoniebieskimi, rozprężonymi polipami.
Holotyp ma kolonię w kształcie grzyba, złożoną z wyraźnego trzonu i zaokrąglonej główki z polipami, o średnicy 11 mm. W jednym opisie długość trzonu podano jako 11 mm, a w innym jego wysokość jako około 14 mm. Polipy są monomorficzne. Po skurczeniu tworzą stożkowate lub kopulaste wzniesienia, przy czym niektóre końce czułków pozostają odsłonięte.
Typowe skleryty kolonii to niemal gładkie wrzeciona osiągające 0,78 mm długości i 0,03–0,08 mm szerokości. Podobne, lecz krótsze skleryty w ciele polipa osiągają 0,45 mm i wydają się tworzyć układ w jodełkę, gdy polip jest rozprężony. Ich rozmiar zmniejsza się w kierunku nasad czułków.
Występowanie: Egipt, Ocean Indyjski, Indo-Pacyfik, Morze Czerwone