Ten dość pospolity koralowiec zoantydowy występuje w Indo-Pacyfiku i środkowej części Pacyfiku, zamieszkując laguny i stoki rafowe. Tworzy rozległe maty w miejscach z ruchem wody, ale jego polipy otwierają się tylko wtedy, gdy morze nie jest zbyt wzburzone. Ubarwienie waha się od białego do szarego lub brązowego, a jego konsystencja przypomina twardą gumę.
W akwariach należy zachować co najmniej 10 cm odstępu od innych koralowców. Artemia i plankton są odpowiednimi pokarmami.
Występowanie: Australia, Wyspy Cooka, Fidżi, Polinezja Francuska, Wielka Rafa Koralowa, Guam, Hawaje, Ocean Indyjski, Indo-Pacyfik, Kiribati, Mariany Północne, Papua-Nowa Gwinea, Samoa, Tokelau, Pacyfik Zachodni, Pacyfik Środkowy
Te koralowce nie zostały dokładnie zidentyfikowane i są określane nazwami wywodzącymi się z handlu akwarystycznego.
Zoantusy wykazują zróżnicowane ubarwienie i łatwo rosną.
Zoantusy importowane z Azji są często atakowane przez kikutnice znane jako zoa spiders i ślimaki Heliacus oraz dotknięte ospą zoantusów.
Odmiany Zoanthus o charakterystycznych zestawieniach barw, sprzedawane pod nazwami takimi jak "Rasta" i "Hornets", bardzo rzadko trafiają z USA do niemieckich sprzedawców zajmujących się akwarystyką morską.
Zoantusy są na ogół łatwe w utrzymaniu i zwykle nie wymagają specjalnej pielęgnacji.
Korale te tolerują zarówno niższe, jak i wyższe natężenie światła i często łatwo się rozmnażają. Mogą rozprzestrzeniać się nadmiernie, przez co zaczynają konkurować z wolniej rosnącymi koralami.
Niemal wszystkie zoantusy są w pewnym stopniu trujące, choć większość akwarystów zwykle nie zauważa żadnych skutków. Skutki mogą stać się widoczne, gdy zoantusy występują w akwarium w nadmiernej liczbie lub po kontakcie, podczas którego człowiek fizycznie je uszkodził.
Palitoksyna jest związana z gatunkami z rodzajów Palythoa i Protopalythoa. Ostrożność zaleca się również podczas obchodzenia się z Zoanthus.