Polipy są połączone w ciągłą kolonię, zamiast pozostawać oddzielne jak u innych gatunków. Kolonie mają konsystencję przypominającą twardą gumę i mogą być białe, żółte, szare lub brązowe. Gatunek ten jest pospolity w Atlantyku i często zajmuje płytkie rafy wystawione na działanie fal. Uważa się go za agresywnego konkurenta innych zwierząt osiadłych w walce o przestrzeń.
Badania raf silnie zdominowanych przez ten gatunek w Brazylii wykazały jego największą ekspansję w strefach płytkich i pośrednich, przede wszystkim na głębokościach 2–8 m. Na Wyspach Kanaryjskich krab Platypodiella picta często występuje w związku z jego koloniami w strefie pływów i w basenach pływowych.
Jego tkanka zawiera palitoksynę (PTX), silną toksynę o dużej masie cząsteczkowej, opisywaną jako najsilniejsza znana niebiałkowa toksyna morska. PTX występuje lub jest wytwarzana głównie u zoantusów i bruzdnic. Mimo to donoszono, że kilka organizmów morskich zjada Palythoa. Niektóre gatunki najwyraźniej nie odczuwają działania PTX, prawdopodobnie dlatego, że różnią się odpornością lub tolerancją na toksyczne metabolity wtórne. Cantherhines macrocerus jest udokumentowanym drapieżnikiem.
Wśród organizmów morskich zawierających substancje toksyczne toksyny często przemieszczają się w łańcuchach pokarmowych i kumulują się w nich, potencjalnie docierając do ludzi poprzez mięczaki, skorupiaki i ryby.
Występowanie: Bahamy, Belize, Brazylia, Kostaryka, Dominikana, Floryda, Zatoka Meksykańska, Gwatemala, Honduras, Wyspy Kanaryjskie, Karaiby, Nikaragua, Portoryko