Gatunek ten, często przypominający skupiska małych brązowych ukwiałów, występuje na rumoszu koralowym i wśród traw morskich na rozległych łąkach podmorskich. Kolonie mają na ogół 5–10 cm szerokości, a pojedyncze polipy około 1–2 cm średnicy. Każdy polip ma szeroką tarczę gębową wspartą na długiej, mocnej kolumnie. Piasek wbudowany w ciało nadaje kolumnie szorstką fakturę.
Bruzdy biegną przez tarczę gębową od otworu gębowego do jej krawędzi. Biała bruzda czasami sprawia, że tarcza wygląda na rozdzieloną. Czułki są stosunkowo krótkie i zwężają się ku końcom. Kolumna jest zwykle beżowa lub brązowa, natomiast tarcza gębowa jest na ogół brązowa lub zielona, czasami z jasnoniebieskimi odcieniami.
Polipy występują w grupach liczących od kilku do wielu osobników. Są połączone u podstaw stolonami biegnącymi pod powierzchnią, zamiast być osadzone w grubej wspólnej tkance. Ich długie kolumny utrzymują tarcze gębowe ponad tkanką łączącą.
Ten łatwo przystosowujący się gatunek potrzebuje umiarkowanego oświetlenia i słabego ruchu wody. Zawiera silnie toksyczną palitoksynę.
Zoantusy ogólnie są zwykle łatwe w utrzymaniu i mają niewiele szczególnych wymagań pielęgnacyjnych. Większość substancji odżywczych uzyskują dzięki światłu, uzupełniając je rozpuszczonymi składnikami odżywczymi i drobnymi cząstkami pokarmu. Tolerują różne poziomy oświetlenia i często łatwo się namnażają, czasami konkurując z wolniej rosnącymi koralowcami. Szerokie zoantusy mogą rozmnażać się przez pączkowanie.
Występowanie: Morze Arabskie, Fidżi, Wyspy Galapagos, Wielka Rafa Koralowa, Indie, Ocean Indyjski, Indonezja, Indo-Pacyfik, Iran, Japonia, Morze Koralowe (wschodnia Australia), Korea, Nowa Gwinea (Nowa Gwinea Zachodnia i Papua-Nowa Gwinea), Nowa Kaledonia, Nowa Południowa Walia (Australia Wschodnia), Wyspy Ogasawara, Okinawa, Wschodnie wybrzeże Australii, Wschodni Ocean Indyjski, Palau, Papua-Nowa Gwinea, Queensland (Australia Wschodnia), Riukiu, Singapur, Republika Południowej Afryki, Tajwan, Morze Tasmana, Tajlandia, Tuvalu, Australia Zachodnia