Kolonie mogą przekraczać jeden metr szerokości i tworzą płaskie, liściowate płyty z podobnymi grzbietami o nieregularnym kształcie, rozdzielonymi dolinami. Ubarwienie jest jednolicie szare, brązowe lub zielone. Występuje w większości środowisk rafowych, zwłaszcza na dolnych stokach raf i w siedliskach o mętnej wodzie. Podobne gatunki to Pectinia ayleni i Pectinia maxima.
Gatunek pozostaje stosunkowo pospolity pomimo dziesięcioleci pozyskiwania. Niektóre koralowce Pectinia są z powodzeniem rozmnażane i powszechnie utrzymywane w akwariach morskich. Zalecenia dotyczące utrzymania opisują ten gatunek jako jedynie lekko agresywny i zalecają trzymanie go z dala od bardziej agresywnych koralowców o silnych właściwościach parzących. Trudność jego utrzymania oceniana jest na 6 w skali od 1 dla bardzo łatwego do 10 dla bardzo trudnego.
Występowanie: Andamany i Nikobary, Australia, Brunei Darussalam, Bunaken, Chiny, Fidżi, Indie, Ocean Indyjski, Indonezja, Indo-Pacyfik, Japonia, Jawa, Kambodża, Kenia, Wyspy Kokosowe (Keelinga), Morze Koralowe (wschodnia Australia), Madagaskar, Malezja, Malediwy, Wyspy Marshalla, Mauritius, Mikronezja, Mjanma (dawniej Birma), Nowa Kaledonia, Afryka Wschodnia, Palau, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Morze Czerwone, Wyspy Salomona, Samoa, Singapur, Sri Lanka, Morze Południowochińskie, Celebes, Sumatra, Tajwan, Tajlandia, Timor Wschodni (Timor Wschodni), Tonga, Vanuatu, Wietnam
Koralowce te występują w pobliżu krawędzi rafy, w wodzie o umiarkowanym ruchu. Wymagają przejrzystej, dobrze oświetlonej wody, ponieważ w ich ciałach żyją symbiotyczne glony fotosyntetyzujące.
Ten koralowiec nie występuje na głębokościach większych niż 10 metrów.