Kolonie mogą przekraczać jeden metr wysokości i wykształcać poskręcane płyty. Niektóre składają się w całości z pionowych blaszek; kolonie złożone wyłącznie z poziomych blaszek są rzadkie. Ubarwienie jest zawsze żółtawokremowe, z ciemniejszymi partiami u podstawy i jasnymi brzegami zewnętrznymi.
Zamieszkuje płytkie środowiska rafowe o lekko mętnej wodzie, osłonięte przed silnym falowaniem. Do podobnych gatunków należą Pectinia lactuca, która wykazuje mniejszą skłonność do tworzenia pionowych blaszek, oraz Pectinia ayleni, która wytwarza głównie poziome blaszki.
Występowanie: Bunaken, Indonezja, Indo-Pacyfik, Jawa, Malezja, Oceania, Filipiny, Singapur, Celebes, Sumatra
Ten koralowiec rafotwórczy zamieszkuje wody całego regionu indopacyficznego o temperaturze 24–27 °C.
Koralowce te występują w pobliżu krawędzi rafy, w wodzie o umiarkowanym ruchu. Wymagają przejrzystej, dobrze oświetlonej wody, ponieważ w ich ciałach żyją symbiotyczne glony fotosyntetyzujące.
Ten koralowiec nie występuje na głębokościach większych niż 10 metrów.
Forma wzrostu tego koralowca oraz jego mięsisty wygląd przypominający liście wcześnie wzbudziły zainteresowanie nurków i kolekcjonerów.
Ten koralowiec pozostaje stosunkowo pospolity mimo dziesięcioleci pozyskiwania.
Niektóre koralowce Pectinia są obecnie z powodzeniem rozmnażane i powszechnie utrzymywane w akwariach morskich na całym świecie.
Ten koralowiec jest uznawany za jedynie nieznacznie agresywny i powinien być trzymany z dala od bardziej agresywnych koralowców o silnych właściwościach parzących.
Trudność utrzymania oceniana jest na 6 w skali od 1, bardzo łatwe, do 10, bardzo trudne.