Ten ukwiał zamieszkuje płytkie morza środkowej części regionu indopacyficznego obejmującego Ocean Indyjski i zachodni Pacyfik, w tym Indonezję, Filipiny i Japonię. W miejscach występowania jest uważany za stosunkowo rzadki. Jego bardzo zmienny wygląd i zdolność do wtapiania się w otoczenie mogą sprawiać, że różne formy wyglądają jak odrębne gatunki. Jego tkanki zawierają zooksantelle, czyli symbiotyczne bruzdnice.
W ciągu dnia pozostaje skurczony, a nocą rozpręża się i wysuwa centralny trzon. Ukwiały ogniste mogą ogólnie przypominać koralowce, glony i inne zwierzęta, co zapewnia im kamuflaż przed drapieżnikami i pomaga zwodzić ofiary. Żerują nocą na zooplanktonie i małych bezkręgowcach.
Phyllodiscus semoni silnie parzy, wprowadzając jad, który może powodować długotrwałe, bolesne obrażenia. Kontakt może wywołać ciężkie zapalenie skóry, owrzodzenia i obrzęk utrzymujące się przez miesiące. Rzadko może spowodować ostre uszkodzenie nerek lub niewydolność nerek; inne narządy wydają się pozostawać nienaruszone. Obchodzenie się z nim wymaga szczególnej ostrożności i grubych gumowych rękawic. W razie poparzenia zaleca się pilną ocenę przez dermatologa lub w szpitalu.
Występowanie: Ambon, Australia, Borneo (Kalimantan), Indonezja, Indo-Pacyfik, Japonia, Morze Koralowe (wschodnia Australia), Malezja, Malediwy, Wyspy Marshalla, Nowa Kaledonia, Okinawa, Papua-Nowa Gwinea, Queensland (Australia Wschodnia), Celebes