Ten płaski ukwiał osiąga 18 cm średnicy i ma około 200 krótkich czułków. Ubarwienie jest bardzo zróżnicowane: od odcieni piaskowych lub jasnobrązowych po przygaszoną zieleń i czerwień; odnotowano także formy brązowe i fioletowe. Podstawa kolumny jest zwykle kremowa z czerwonymi paskami, które wyżej stają się szare. Od otworu gębowego promieniście rozchodzą się naprzemienne jasne i ciemne pasma oraz wypukłości, o barwach od jasnozielonej w części środkowej po brązową, lawendową, żółtą lub białą przy krawędzi.
Wyróżnia się trzy formy czułków brzeżnych: z poprzecznymi prążkami, gładkie oraz formę pośrednią. Analizy DNA potwierdziły, że wszystkie trzy należą do tego samego gatunku. Przyczyna tego zróżnicowania pozostaje nieznana. Jedno ze źródeł sugeruje, że w prążkach gromadzą się nematocysty, ale twierdzenie to jest niepewne.
Zasiedla płytkie, piaszczyste dna na Karaibach i występuje w całych Indiach Zachodnich. Kolumna jest zwykle zagrzebana w piasku i zakotwiczona do skały, co pozwala zwierzęciu schować się w podłożu w razie zaniepokojenia.
Zaobserwowano wydłużony cykl rozrodczy, z rozmnażaniem występującym częściej niż raz lub dwa razy w roku. Sugeruje to różnice między cyklami rozrodczymi ukwiałów tropikalnych i tych z chłodniejszych wód. Osobniki są samcami lub samicami, a rozmnażanie płciowe obejmuje rozwój jaj w larwy wewnątrz organizmu rodzicielskiego. Opisywane jest również rozmnażanie bezpłciowe przez podział przechodzący przez środek ciała. Tempo rozmnażania jest wprost proporcjonalne do ilości pobieranego pokarmu, a obfitsze karmienie wiąże się z intensywniejszym rozmnażaniem płciowym i bezpłciowym.
Ukwiały na ogół wytwarzają liczne toksyny białkowe służące do chwytania małych skorupiaków i ryb oraz do obrony przed drapieżnikami. Ten gatunek wytwarza kilka toksyn paraliżujących kraby. Badania nad PhcrTx2 obejmowały jej izolację, sekwencjonowanie i charakterystykę farmakologiczną, a działanie paraliżujące testowano na krabie skrzypku Uca thayeri. Była to pierwsza znana toksyna paraliżująca kraby zidentyfikowana u tego gatunku i w jego rodzinie, Phymanthidae.
Jest opisywany jako odpowiedni do akwarium rafowego i przemieszcza się niewiele, jeśli w ogóle, zwykle pozostając w miejscu na piasku lub skale. Należy karmić go co najmniej dwa razy w tygodniu treściwymi pokarmami, takimi jak mięso omułków, posiekana ryba lub kałamarnica. Jest stosunkowo tolerancyjny, gdy oświetlenie, warunki wodne i pozostałe wymagania są odpowiednie.
Występowanie: Wyspy Dziewicze Stanów Zjednoczonych, Bahamy, Barbados, Belize, Brytyjskie Wyspy Dziewicze, Jamajka, Karaiby, Antyle Holenderskie, Portoryko, Trynidad i Tobago