Identyfikacja jest niepewna, choć uważa się, że ta gorgonia należy do Pinnigorgia. Jest jasnobrązowa, ma białe polipy oraz miękką, śluzowatą powierzchnię bez kolczastej faktury. Gałęzie rozrastają się w trzech wymiarach, a od pojedynczej gałęzi głównej odchodzą gałęzie boczne, które czasami dalej się rozgałęziają.
Z doświadczenia jednego akwarysty wynika, że wydawała się stosunkowo wytrzymała: unosząca się w wodzie Artemia uderzała w nią podczas każdego karmienia, powodując chowanie się polipów, ale po około 15 minutach były one ponownie całkowicie otwarte.
Pinnigorgia występuje ogólnie w regionie indopacyficznym i może z łatwością osiągać 50 cm w akwariach. Kolonie mają gałąź centralną z gałęziami bocznymi, na których z kolei znajdują się liczne, nieregularnie rozmieszczone drobne gałązki, nadające koloniom nierównomierny, pierzasty zarys. Przedstawiciele tego rodzaju mają znaczny potencjał wzrostu w akwariach i stosunkowo łatwo rozmnaża się je przez fragmentację.
Występowanie: Indo-Pacyfik
Dla tego koralowca zaleca się akwarium jednogatunkowe.
Większość gorgonii nie ma zooksantelli i nie utrzymuje się dzięki światłu. Gorgonie bez zooksantelli nie mają symbiotycznych glonów, które dostarczałyby składników odżywczych i energii poprzez fotosyntezę.
Najpierw nakarm wszystkie krewetki i ryby w akwarium, ponieważ będą próbowały zabrać pokarm przeznaczony dla tego koralowca.
Próby karmienia należy rozpocząć po wprowadzeniu gorgonii do akwarium. Obserwuj jej reakcję na różne pokarmy; sam rozmiar polipów nie pozwala na początku ustalić, jakiej wielkości pokarm będzie przyjmować. Zacznij od bardzo drobnych cząstek pokarmu i daj polipom czas na ich pobranie. Warto wypróbować granulaty, pokarmy w proszku, takie jak Ultramarin i Cyclop Eeze, oraz pokarmy mrożone, takie jak jaja homara i mysis.
Pokarm w płynie może zachęcić nowo wprowadzone kolonie gorgonii do wysunięcia polipów. Karmienie można rozpocząć, gdy polipy się otworzą.
Tempo wzrostu i rozmnażania zwiększa się, gdy poszczególne polipy skuteczniej pobierają podawany pokarm.
Gorgonie mają rozgałęzioną, przypominającą róg oś szkieletową zbudowaną z białka zwanego gorgoniną, pokrytą miękką tkanką zwaną cenenchymą. Mogą zrzucać tę warstwę tkanki, zamykając podczas tego procesu polipy. Zrzucanie może trwać do trzech dni, a silniejszy przepływ wody może w tym pomóc.
Podwyższone stężenia substancji takich jak azotany lub fosforany mogą opóźniać złuszczanie lub uniemożliwiać oddzielanie się warstwy zewnętrznej.