Choć koralowiec ten jest stosunkowo pospolity tam, gdzie występuje, ma ograniczony zasięg. Występuje w Morzu Czerwonym i Zatoce Adeńskiej, wokół Madagaskaru, Reunionu, Mauritiusa, Komorów, wyspy Tromelin i wyspy Europa oraz wzdłuż wschodnioafrykańskich wybrzeży Somalii, Kenii, Tanzanii i Mozambiku. Zasiedla większość stref rafy.
Kolonie tworzą bardzo masywne płyty i są brązowe, zwykle z zielonkawymi dolinami. Do podobnych gatunków należą Platygyra pini, Platygyra lamellina i Platygyra verweyi. Przedstawicieli Platygyra można pod wodą łatwo pomylić z Goniastrea.
Wystarcza umiarkowane oświetlenie. Schwytany pokarm planktonowy stanowi znaczną część przyjmowanego pożywienia, dlatego zaleca się dokarmianie.
Występowanie: Afryka, Egipt, Archipel Czagos (Brytyjskie Terytorium Oceanu Indyjskiego), Dżibuti, Erytrea, Zatoka Adeńska, Indie, Ocean Indyjski, Izrael, Jemen, Jordania, Kenia, Komory, Reunion, Madagaskar, Mauritius, Majotta, Mozambik, Morze Czerwone, Arabia Saudyjska, Seszele, Somalia, Republika Południowej Afryki, Sudan, Tanzania
Platygyra sinensis ma cienkie ściany.
Platygyra acuta ma wyraźnie zarysowane ściany, natomiast Platygyra lamellina ma grube ściany.
Koralowce Platygyra są pod wieloma względami porównywalne z licznymi innymi koralowcami kamiennymi o dużych polipach, w tym Favia i Favites.
Przepływ wody może być czasami silny, ale nigdy nie powinien być skierowany bezpośrednio na koralowiec.
Najbardziej odpowiednie są zmienne warunki.
Zaokrąglone kolonie mogą źle reagować na oświetlenie padające wyłącznie bezpośrednio z góry. Kondycja Platygyra pogarsza się, gdy jest zacieniana przez koralowce Acropora.
Ten koralowiec chętnie przyjmuje dodatkowy pokarm, ale rośnie wolno w porównaniu z gatunkami z rodziny Faviidae.
Szczególną uwagę należy zwrócić na NO3 i PO4. Ten koralowiec nie toleruje konkurencji ze strony grzybkowców (Corallimorpharia). Jego czułki wysuwają się nocą i mogą osiągać znaczną długość.
Te koralowce wydają się mieć słabe właściwości parzące.