Wydaje się nieco bardziej zwarta niż Pocillopora verrucosa i ma podobne wymagania hodowlane. Jest nieco trudniejsza w utrzymaniu niż Pocillopora damicornis.
Występowanie: Kostaryka, Salwador, Polinezja Francuska, Wyspy Galapagos, Wyspy Towarzystwa (Wyspy Towarzystwa), Zatoka Meksykańska, Indo-Pacyfik, Japonia, Kalifornia, Kolumbia, Malezja, Mikronezja, Mariany Północne, Wyspy Ogasawara, Palau, Panama, Papua, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Pitcairn, Sumatra, Tahiti, Pacyfik Środkowy
Obecnie uznaje się, że korale twarde obejmują 18 rodzin zawierających ponad 100 rodzajów.
Montipora, liczący ponad 70 gatunków, i Acropora, liczący ponad 180, należą do rodzajów o największym bogactwie gatunkowym i największej liczebności.
Wymagania koralowców twardych o małych polipach dotyczące jakości wody i oświetlenia sprawiają, że ich utrzymanie jest na ogół znacznie bardziej wymagające niż utrzymanie większości koralowców twardych o dużych polipach i koralowców miękkich z zooksantellami.
Postępy w poprawie jakości wody dzięki odpienianiu i żywej skale, wraz z ulepszonym oświetleniem i zaopatrzeniem w wapń, umożliwiły długotrwałe utrzymywanie i rozmnażanie koralowców twardych.
Odkąd utrzymanie koralowców SPS stało się osiągalnym celem dla wielu akwarystów, koralowce miękkie z zooksantellami cieszą się mniejszym zainteresowaniem większości akwarystów.
Identyfikacja koralowców twardych o małych i dużych polipach może być trudna, ponieważ jednoznaczna identyfikacja wymagałaby zbadania wapiennego szkieletu.
Wiele zwierząt przybiera w akwariach wygląd odmienny od obserwowanego w naturze, ponieważ ruch wody, oświetlenie i inne czynniki wpływają na ich formę.
Koralowce Pocillopora plasują się gdzieś pośrodku.
Te koralowce są mniej wymagające niż wiele Montipora i Acropora, chociaż należy zapewnić im takie same warunki.
Wszystkie koralowce twarde o małych polipach z rodzaju Pocillopora potrzebują bardzo intensywnego światła.
Przy umiarkowanym oświetleniu koralowiec ten powinien być umieszczony najlepiej w górnej części akwarium.
Koralowce Pocillopora nie tolerują długotrwałego utrzymywania się temperatury wody poniżej 20 lub powyżej 30 stopni.
Każda z tych dwóch sytuacji powoduje bielenie tych koralowców.
Te koralowce tolerują dość silny ruch wody, ale wylot pompy nigdy nie powinien być skierowany bezpośrednio na koralowca.
Tym koralowcom najlepiej odpowiada zmienny, nieco turbulentny przepływ wody.
Zalecane wartości to wapń na poziomie 420–440 mg/L, magnez na poziomie 1100–1300 mg/L, KH poniżej 8 i stront na poziomie 8 mg/L. Podmiany wody powinny wynosić łącznie co najmniej 5% tygodniowo lub 10% miesięcznie.
Woda powinna pozostawać możliwie stabilna i klarowna. Filtracja przez węgiel aktywny lub ozonowanie mogą być przydatne do usuwania substancji powodujących żółknięcie wody. Aby ocenić klarowność, należy porównać wodę akwariową ze świeżo przygotowaną wodą w białych pojemnikach jednakowej wielkości.
Koralowce twarde Acropora źle się rozwijają w pożółkłej wodzie.
Stężenie powinno wynosić poniżej 0,1 mg/L, najlepiej około 0,01 mg/L.
Wszystkie omawiane koralowce twarde można rozmnażać przez fragmentację. Rozmnażanie koralowców przyczynia się do ochrony zwierząt i środowiska.
Zwiększenie podaży fragmentów uzyskanych przez rozmnażanie ogranicza pozyskiwanie ze środowiska naturalnego.
Korale pochodzące z akwakultury są obecnie preferencyjnie oferowane w sprzedaży jako okazy rozmnożone w niewoli.