Ten bardzo mały koralowiec twardy o dużych polipach ma stonowane ubarwienie. Pojedyncze osobniki tworzą luźne grupy, nie łącząc się ze sobą, zwykle przytwierdzone do innych koralowców; odosobnione kielichy są rzadkie. Został odkryty w Morzu Czerwonym w 1879 roku.
Rozmnażanie płciowe polega na przedostawaniu się dojrzałych gamet do jamy gastralnej i wydalaniu ich przez otwór gębowy. Ich późniejsze unoszenie się w morzu przyczynia się do geograficznego rozprzestrzeniania się gatunku.
Korality zwężają się ku podstawie i mają zazwyczaj 3–5 mm średnicy, choć odnotowano również średnice do 7 mm. Osiągają 10 mm wysokości, a kielichy mają około 2 mm głębokości. Epiteka nie jest widoczna, a ściana jest żebrowana.
Septa występują w czterech cyklach, przy czym czwarty jest niepełny w niektórych kielichach. Pierwsze dwa cykle są większe od pozostałych. Wszystkie septa wystają i wyginają się na zewnątrz, mają gładkie górne krawędzie i ząbkowane dolne krawędzie. Ostatni ząb tworzy palus, który łączy się z brodawkowatą kolumellą. Boczne powierzchnie septów są ziarniste. Septa i wnętrze kielicha są zwykle jasnobrązowe z białymi krawędziami septów, chociaż większość struktur kielicha może być biała.
Występowanie: Egipt, Zatoka Akaba, Zatoka Bengalska, Indie, Ocean Indyjski, Indonezja, Izrael, Nowa Kaledonia, Morze Czerwone