Lokalizacją typową są Wyspy Marshalla. Koralowiec ten zasiedla płytkie obszary rafowe i tworzy kolonie submasywne lub inkrustujące. Korality zajmują krótkie doliny otoczone zaokrąglonymi ścianami, które mogą mieć centralny grzbiet. Przypominające płatki septokosty są zwykle krótkie, a czasem słabo widoczne lub nieobecne. Kolonie są jednolicie szare, brązowe, jasnobrązowe lub kremowe, zwykle z ciemnymi środkami koralitów.
Występowanie: Egipt, Samoa Amerykańskie, Morze Arabskie, Australia, Bahrajn, Archipel Czagos (Brytyjskie Terytorium Oceanu Indyjskiego), Chiny, Wyspa Clippertona, Wyspy Cooka, Dżibuti, Erytrea, Fidżi, Polinezja Francuska, Zatoka Adeńska, Zatoka Omańska / Oman, Guam, Indie, Ocean Indyjski, Indonezja, Irak, Iran, Izrael, Japonia, Jordania, Kambodża, Katar, Kenia, Kiribati, Wyspy Kokosowe (Keelinga), Komory, Kuwejt, Reunion, Madagaskar, Malezja, Wyspy Marshalla, Mauritius, Majotta, Mikronezja, Mozambik, Mjanma (dawniej Birma), Naoero (Nauru), Nowa Kaledonia, Niue, Mariany Północne, Norfolk, Afryka Wschodnia, Pakistan, Palau, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Morze Czerwone, Wyspy Salomona, Samoa, Arabia Saudyjska, Seszele, Singapur, Somalia, Sri Lanka, Sudan, Tajwan, Tanzania, Morze Tasmana, Tokelau, Tonga, Tuvalu, Dalekie Wyspy Mniejsze Stanów Zjednoczonych, Vanuatu, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Wietnam, Wyspa Bożego Narodzenia, Pacyfik Zachodni, Zachodni Ocean Indyjski
Montipora, liczący ponad 70 gatunków, i Acropora, liczący ponad 180, należą do rodzajów o największym bogactwie gatunkowym i największej liczebności.
Pocillopora, Stylophora, Porites i Psammocora również są interesujące z punktu widzenia utrzymania w akwarium, obok Montipora i Acropora.
Wymagania koralowców twardych o małych polipach dotyczące jakości wody i oświetlenia sprawiają, że ich utrzymanie jest na ogół znacznie bardziej wymagające niż utrzymanie większości koralowców twardych o dużych polipach i koralowców miękkich z zooksantellami.
Długotrwałe utrzymanie i rozmnażanie stały się możliwe dzięki poprawie jakości wody za pomocą odpieniania i żywej skały, wraz z lepszym oświetleniem i zaopatrzeniem w wapń.
Identyfikacja koralowców twardych drobnopolipowych i wielkopolipowych może być trudna, ponieważ jednoznaczne oznaczenie wymaga zbadania wapiennego szkieletu.
Wiele koralowców wygląda w akwariach inaczej niż w naturze, ponieważ ruch wody, oświetlenie i inne czynniki mogą zmieniać ich wygląd.
Wszystkie koralowce twarde o małych polipach wymagają bardzo intensywnego oświetlenia.
Przy umiarkowanym oświetleniu koralowiec ten powinien być umieszczony najlepiej w górnej części akwarium.
Ten koralowiec nie toleruje przez dłuższy czas temperatury wody poniżej 20 ani powyżej 30 stopni.
Każda z tych dwóch sytuacji powoduje bielenie tych koralowców.
Te koralowce tolerują dość silny ruch wody, ale wylot pompy nigdy nie powinien być skierowany bezpośrednio na koralowca.
Tym koralowcom najlepiej odpowiada zmienny, nieco turbulentny przepływ wody.
Zalecane wartości to wapń na poziomie 420–440 mg/L, magnez na poziomie 1100–1300 mg/L, KH poniżej 8 i stront na poziomie 8 mg/L. Podmiany wody powinny wynosić łącznie co najmniej 5% tygodniowo lub 10% miesięcznie.
Utrzymuj stale stabilne parametry i klarowność wody. W celu usunięcia substancji powodujących żółknięcie wody wskazana może być filtracja przez węgiel aktywny lub ozonowanie.
Przejrzystość wody można szybko sprawdzić, porównując świeżo przygotowaną wodę z wodą akwariową w dwóch białych pojemnikach tej samej wielkości.
Korale Acropora źle znoszą zażółconą wodę.
Stężenie powinno wynosić poniżej 0,1 mg/L, najlepiej około 0,01 mg/L.
Wszystkie omawiane koralowce twarde można rozmnażać przez fragmentację. Rozmnażanie koralowców przyczynia się do ochrony zwierząt i środowiska.
Wytwarzanie większej liczby szczepek koralowców do rozmnażania ogranicza pozyskiwanie koralowców z natury.
Korale pochodzące z akwakultury są obecnie preferencyjnie oferowane w sprzedaży jako okazy rozmnożone w niewoli.