Radianthus magnifica
Ten ukwiał zamieszkuje tropikalne rafy koralowe Indo-Pacyfiku i Morza Czerwonego, żyjąc samotnie lub w gęstych skupiskach. Często zajmuje odsłonięte stanowiska i dlatego powinien być umieszczany w górnej części akwarium. Do przytwierdzenia potrzebuje nagiej skały.
Jest gospodarzem dla błazenków Amphiprion clarkii, Amphiprion ocellaris, Amphiprion percula, Amphiprion perideraion, Amphiprion akallopisos, Amphiprion bicinctus, Amphiprion chagosensis, Amphiprion chrysopterus, Amphiprion leucokranos, Amphiprion melanopus i Amphiprion nigripes. Wśród jego czułków żyją również kraby porcelanowe Neopetrolisthes oraz Dascyllus trimaculatus.
Rozłożone osobniki mierzą zazwyczaj 30–50 cm średnicy, ale mogą osiągać 1 m. Ciało jest jednolicie białe, różowe, bordowe lub fioletowe, z podłużnymi rzędami półprzezroczystych brodawek, które mają barwę ciała lub są nieco jaśniejsze albo ciemniejsze. Cechą wyróżniającą jest jaskrawoczerwona lub purpurowa stopa.
Tarcza gębowa jest gęsto pokryta palczastymi czułkami o długości 5–8 cm. Ich końce są tępe lub lekko nabrzmiałe, a nie spiczaste. Nasady czułków zwykle mają barwę tarczy gębowej, natomiast końcówki mogą być żółte, zielone lub białe. Środkowa okolica otworu gębowego, mierząca 2–3 cm, jest według opisów zwykle żółta, brązowa lub zielona, a otwór gębowy często jest uniesiony na stożku; cech tych nie zaobserwowano u osobników badanych podczas odpływu. Ukwiał może wciągać czułki do wnętrza ciała, tworząc kulę, z której widoczna pozostaje jedynie centralna kępka.
Często się przemieszcza i może przytwierdzać się do szyb akwarium. Wymaga bardzo czystej wody oraz umiarkowanego do silnego przepływu, najlepiej naprzemiennie z dwóch stron. Zaczyna się przemieszczać natychmiast, gdy przepływ jest zbyt słaby lub jego kierunek jest nieodpowiedni. Umieszczenie go na dużej, odizolowanej skale otoczonej piaskiem może ograniczyć przemieszczanie się, ponieważ najwyraźniej unika piasku. Skała powinna znajdować się na tyle daleko od szyby, aby ukwiał nie mógł jej dosięgnąć.
Preferowane są małe porcje pokarmu i należy unikać zbyt dużych kawałków. Większe osobniki mogą również przyjmować stynki, krewetki i mięso omułków. Ukwiały te uchodzą za znacznie trudniejsze w utrzymaniu niż formy o normalnym ubarwieniu.
Występowanie: Andamany i Nikobary, Australia, Cebu (Filipiny), Polinezja Francuska, Zatoka Akaba, Indie, Indo-Pacyfik, Wyspa Man, Kenia, Komory, Madagaskar, Malediwy, Palau, Filipiny, Morze Czerwone, Samoa, Tanzania, Pacyfik Zachodni