Ten koralowiec grzybkowy jest łatwy w utrzymaniu i stosunkowo tolerancyjny wobec jakości wody. Odpowiada mu umiarkowane oświetlenie i powolny ruch wody, a można go karmić małymi kawałkami mięsa ryb lub krewetek. Radzi sobie również przy słabszym oświetleniu. W odniesieniu do dużych gatunków koralowców grzybkowych ogólnie odnotowano sporadyczne ataki na ryby.
Rhodactis rhodostoma wydaje się zdolny do szybkiego zajmowania wolnych obszarów podłoża w płytkich partiach raf tropikalnych. Na rafie przybrzeżnej w Ejlacie w Izraelu, w północnej części Morza Czerwonego, występował licznie na wewnętrznej platformie rafowej, osiągając zagęszczenie 1510 polipów na metr kwadratowy i pokrycie 69%. Na zewnętrznej platformie rafowej był nieliczny, a na zewnętrznym stoku rafy poniżej 3 metrów nie występował.
W tym miejscu rozmnażanie klonalne zachodziło przez cały rok poprzez podział podłużny, pączkowanie odwrotne i pączkowanie brzeżne. Pączkowanie brzeżne opisano jako wcześniej nieudokumentowany sposób rozmnażania. Stosowany sposób różnił się istotnie w zależności od wielkości polipa. Około 9% polipów rozmnażało się klonalnie każdego miesiąca, co dawało czas podwojenia liczebności klonalnej wynoszący mniej więcej jeden rok. Tempo zmieniało się sezonowo wraz z długością dnia i temperaturą wody morskiej, z krótkim spadkiem w środku lata podczas produkcji gamet.
Wydaje się, że populacja znacznie się rozrosła po katastrofalnym zaburzeniu spowodowanym niskim odpływem w 1970 roku, stając się w częściach platformy rafowej alternatywnym dominantem wobec koralowców twardych. Zdolność do intensywnego rozmnażania przez cały rok pozwala mu szybko wypełniać puste przestrzenie i konkurować z innymi zwierzętami.
Występowanie: Egipt, Dżibuti, Zatoka Akaba, Indie, Ocean Indyjski, Indonezja, Indo-Pacyfik, Izrael, Jamajka, Madagaskar, Malezja, Papua-Nowa Gwinea, Morze Czerwone, Seszele, Republika Południowej Afryki, Celebes, Tanzania, Zachodni Ocean Indyjski