Gatunek ten występuje w zbiorowiskach koralowców od stref tropikalnych po umiarkowane, w tym na rafach wystawionych na działanie prądów. Rodzaj Scleronephthya występuje w Azji Południowo-Wschodniej i Australii.
Jego masywne, drzewiaste kolonie mają krótki, gruby pień, który może rozdzielać się u podstawy. Kilka grubych gałęzi podtrzymuje skupiska polipów, które po zamknięciu przypominają brokuły. Ubarwienie waha się od żółtopomarańczowego przez pomarańczowe po pomarańczowoczerwone. Polipy chowają się pod wpływem dotyku.
Koralowiec jest pozbawiony zooksantelli i żywi się wyłącznie planktonem, mikrofagami oraz substancjami odżywczymi wytwarzanymi przez glony. Jego drapieżnikami są głównie mięczaki, w tym ślimaki i ślimaki nagoskrzelne. Drapieżny, robakowaty mięczak Epimenia babai zjada jego polipy.
Rozmnażanie odbywa się przez klonowanie lub uwalnianie gamet. Larwy pozostają planktoniczne, dopóki nie osiądą na podłożu. Wiarygodne oznaczenie wymaga na ogół dokładnego zbadania wapiennego szkieletu. Koralowce z rzędu Alcyonacea mają na ogół szkielet hydrostatyczny, który mogą napełniać wodą.
Badanie wykazało, że zespoły bakterii związane z tym gatunkiem różniły się między lokalizacjami, przy czym znaczna zmienność była związana z szerokością geograficzną. Zespoły mikroorganizmów koralowców miękkich są na ogół uważane za stabilne, a Endozoicomonas jest dominującym rodzajem bakterii u większości zdrowych miękkich koralowców ośmiopromiennych, w tym gorgonii i Sarcophyton. Na zespoły bakterii związane z koralowcami wpływają temperatura i inne czynniki. Działalność człowieka, w tym turystyka, może zmieniać zespoły mikroorganizmów rafowych, a różnorodność bakterii związanych z koralowcami ośmiopromiennymi jest wrażliwa na zaburzenia wywołane przez człowieka.
Występowanie: Anilao, Hongkong, Indo-Pacyfik, Japonia, Korea, Filipiny, Tajwan