Ten zwykle przytwierdzony koralowiec może również występować jako wolno żyjący, ze zwężającą się podstawą. Jego mięsiste polipy mają zazwyczaj jeden ośrodek, rzadko dwa lub więcej, i czasami przekraczają 100 mm średnicy. Mogą mieć zaledwie kilka milimetrów grubości, a kolejne przyrosty tworzą warstwy. Niektóre korality mają kilka otworów gębowych. Septa są ułożone w dwa lub trzy rzędy o nieznacznie różniących się rozmiarach, a niekiedy widoczna jest korona przypominająca palisadę.
Ubarwienie może być jednolite lub plamiste, brązowe, czerwone, jasnobrązowe lub zielone, a czasami jaskrawopomarańczowe. Gatunek bardzo przypomina pojedyncze polipy Mussa angulosa. Jego siedliska obejmują dolne stoki raf i miękkie podłoża.
Koralowce Scolymia ogólnie są zazwyczaj łatwe w utrzymaniu i stosunkowo tolerancyjne, choć mechaniczne uszkodzenia tkanki, glony drążące i sinice mogą powodować problemy. Ich delikatna tkanka wymaga ostrożności podczas transportu i umieszczania ich w akwarium. Źle znoszą bezpośrednio skierowany na nie przepływ wody. Niewielkie wymagania świetlne pozwalają na umieszczenie ich blisko dna, ale kopiące babki i podobne zwierzęta mogą zasypywać je osadem, co również źle tolerują.
Dokarmianie pokarmem planktonowym, w tym pokarmem wzbogacanym, jest możliwe, ale niekonieczne. Koralowce Scolymia czerpią substancje odżywcze zarówno dzięki światłu, jak i z drobnych zawieszonych cząstek wychwytywanych przez ich rozłożone polipy.
Występowanie: Bahamy, Belize, Brazylia, Kajmany, Kostaryka, Zatoka Meksykańska, Gwatemala, Honduras, Jamajka, Karaiby, Kolumbia, Kuba, Atlantyk Północny, Panama