Kolonie występują w dolnej strefie pływów i mogą zawierać około 500 polipów. Każdy polip ma fioletowobrązową powierzchnię z charakterystycznymi białymi pionowymi paskami na górnej połowie główki, co opisano jako cechę unikalną dla tego gatunku. Ściana ciała nie zawiera wbudowanego obcego materiału, a jej zewnętrzna powierzchnia jest gładka w dotyku. Główka jest dwukrotnie szersza w pobliżu otworu gębowego niż u podstawy, co nadaje zamkniętym polipom nabrzmiały wygląd.
Dysk oralny jest brązowy, z fluorescencyjnie zielonym otworem gębowym w kształcie szczeliny. Otaczają go dwa pierścienie czułków, z których każdy zawiera około 45–60 czułków o barwie od jasnobrązowej do ciemnobrązowej. Rozłożone polipy mierzą 6,5–9,7 mm w poprzek. Zmienność ubarwienia pozostaje niepewna: w Indiach znaleziono tylko jedną formę barwną, podczas gdy inne znaleziska sugerują zróżnicowanie.
Kolonie znajdowano wśród Dictyota, Caulerpa, Sargassum i glonów koralinowych, a także pomiędzy koloniami Palythoa mutuki. Zajmują również górne krawędzie raf.
Ten koralowiec jest od wielu lat z powodzeniem utrzymywany w akwariach morskich i uznaje się go za łatwego w hodowli. Wymaga silnego oświetlenia oraz umiarkowanego do silnego ruchu wody. Jego duże otwory gębowe ułatwiają rozpoznanie. Pokarm czerpie dzięki zooksantellom oraz przez chwytanie drobnego zooplanktonu.
Zoantharia ogólnie występują na całym świecie, od strefy pływów po głębokości przekraczające 5 m. Zazwyczaj tworzą kolonie, mają dwa pierścienie czułków, a ich polipy są połączone wspólną tkanką zwaną cenenchymą. Większość gatunków wbudowuje w swoją tkankę piasek lub detrytus w celu wzmocnienia struktury; przedstawiciele rodziny Zoanthidae nie mają takich wbudowanych cząstek.
Występowanie: Australia, Chiny, Hawaje, Indie, Japonia, Morze Koralowe (wschodnia Australia), Wyspy Marshalla, Palau, Filipiny, Tajwan