Dorosłe osobniki zamieszkują górne krawędzie zewnętrznych stoków raf oraz przybrzeżne rafy skaliste, natomiast młode zwykle przebywają wśród dryfujących wodorostów. Ich dieta obejmuje zooplankton, glony bentosowe i małe bezkręgowce.
W miejscach tarła gromadzą się liczne osobniki, a tarło przypada na okres silnych pływów, które unoszą pelagiczne młode daleko od brzegu. Jaja przywierają do podłoża i są strzeżone oraz natleniane przez samce.
Ryba chętnie przyjmuje pokarm i jest stosunkowo mało wymagająca. Abudefduf na ogół wykazują agresję i kłótliwe zachowanie porównywalne z innymi garbikowatymi, także wobec siebie nawzajem, co sprawia, że małe akwaria są wątpliwym wyborem. Dwa inne gatunki bardzo przypominają Abudefduf vaigiensis. Odnotowano przypadki zatrucia ciguaterą po spożyciu tej ryby przez ludzi.
Występowanie: Egipt, Andamany i Nikobary, Australia, Bahrajn, Bali, Archipel Czagos (Brytyjskie Terytorium Oceanu Indyjskiego), Wyspy Cooka, Dżibuti, Fidżi, Polinezja Francuska, Zatoka Akaba, Zatoka Omańska / Oman, Guam, Hawaje, Hongkong, Indie, Indo-Pacyfik, Iran, Izrael, Japonia, Jemen, Jordania, Kenia, Kiribati, Wyspa Kokosowa (Kostaryka), Korea, Reunion, Sporady Środkowopolinezyjskie, Madagaskar, Malezja, Malediwy, Markizy, Wyspy Marshalla, Mauritius, Mikronezja, Morze Śródziemne, Nowa Kaledonia, Nowa Zelandia, Mariany Północne, Norfolk, Afryka Wschodnia, Pakistan, Palau, Papua-Nowa Gwinea, Morze Czerwone, Wyspy Salomona, Samoa, Arabia Saudyjska, Seszele, Somalia, Sri Lanka, Republika Południowej Afryki, Tajwan, Tanzania, Tajlandia, Tonga, Archipelag Tuamotu, Vanuatu, Wyspa Bożego Narodzenia, Pacyfik Zachodni