Acanthurus japonicus
Acanthurus japonicus zwykle żyje samotnie lub w małych grupach. Jest bardzo wrażliwy i na ogół niewiele osobników przeżywa dłuższy czas w niewoli. Szczególnie źle toleruje niskie temperatury i jest bardzo podatny na ospę rybią. Często jest odławiany z użyciem trucizny, co szkodzi jego zdrowiu jeszcze przed transportem.
Powodzenie w utrzymaniu zależy od wielkości akwarium, czystości wody, współmieszkańców i pokarmu. Zaleca się ciągłą pracę lampy UV oraz unikanie nadmiernie chłodnej wody. Na aklimatyzację mogą również wpływać jego kondycja w chwili przybycia oraz szybkość, z jaką przystosowuje się jego flora jelitowa.
Jeden akwarysta opisuje spokojnego, zgodnego, czujnego i aktywnie pływającego osobnika utrzymywanego z Z. veliferum. Ryba ta jadła sałatę i mięso krewetek, a do aklimatyzacji użyto przylepnych tabletek pokarmowych.
Występowanie: Samoa Amerykańskie, Andamany i Nikobary, Brunei Darussalam, Ocean Indyjski, Indonezja, Japonia, Malezja, Wyspy Ogasawara, Palau, Filipiny, Riukiu, Wyspy Spratly, Celebes, Tajwan
Pokolce (Acanthuridae) mają ostrza przypominające rogi tuż przed nasadą ogona. Służą one głównie do ochrony przed drapieżnikami, ale są również używane podczas walk między osobnikami. Powstałe głębokie rany cięte mogą powodować trwałe obrażenia i często prowadzą do natychmiastowej śmierci.
Utrzymywanie pokolców parami w akwarium może prowadzić do częstych konfliktów. Jeden akwarysta podaje, że wielokrotnie obserwował to u Zebrasoma flavescens.
Ostrza tej ryby, przypominające skalpele, mogą powodować głębokie rany cięte, także u akwarystów próbujących manipulować nią lub łapać ją gołymi rękami. Podczas łapania pokolców w celu przeniesienia przypominające róg ostrze może łatwo zaplątać się w siatkę.
Nieostrożne obchodzenie się z tą rybą może skutkować głębokimi ranami ciętymi.