Allocoris cuvieri ma stonowane, pomarańczowobrązowe ubarwienie podstawowe z zielonymi znaczeniami, które z wiekiem stają się bardziej widoczne. U dorosłych samców pojawiają się żółte i niebieskie znaczenia na głowie i pysku, a także zielonkawobiały pionowy pas w połowie długości ciała, którego brak samicom. Na każdej łusce ciała znajduje się zielona plamka kontrastująca z ciemnoczerwonym ciałem.
Osobniki młodociane przypominają Coris gaimard: mają jaskrawe pomarańczowoczerwone ciało oraz pięć białych plam z czarnym obramowaniem, rozmieszczonych wzdłuż grzbietu od pyska do nasady płetwy ogonowej. Różnice stają się wyraźniejsze w miarę wzrostu. Allocoris cuvieri jest w dużej mierze ograniczony do Oceanu Indyjskiego, podczas gdy Coris gaimard występuje w części wschodniego Oceanu Indyjskiego, a przede wszystkim w Pacyfiku. Ich zasięgi pokrywają się tylko nieznacznie w pobliżu granicy między tymi dwoma oceanami. Cpros cuvieri wyróżnia się niebieskim ogonem i jest znacznie jaśniejszy niż Coris gaimardi, przybierając brązowawe ubarwienie, gdy jest jeszcze stosunkowo mały. Uważa się, że wzór ubarwienia osobników młodocianych naśladuje błazenki.
Zamieszkuje odsłonięte rafy zewnętrzne, laguny i rafy w pobliżu otwartego morza, preferując podłoże stanowiące mieszankę piasku, koralowców i rumoszu. Osobniki młodociane występują w małych basenach pływowych i na odsłoniętych obszarach raf wśród glonów i rumoszu. Zwykle żyje samotnie i odżywia się głównie zdobyczą o twardych osłonach ciała, w tym skorupiakami, ślimakami muszlowymi, małżami i jeżowcami. Przewraca również kamienie, aby odsłonić bezkręgowce.
Dominujący samiec strzeże haremu kilku mniejszych samic. Samce i samice tworzą pary w celu rozrodu.
Występowanie: Egipt, Andamany i Nikobary, Archipel Czagos (Brytyjskie Terytorium Oceanu Indyjskiego), Dżibuti, Erytrea, Zatoka Omańska / Oman, Indie, Ocean Indyjski, Indonezja, Izrael, Jawa, Jemen, Jordania, Kenia, Wyspy Kokosowe (Keelinga), Komory, Reunion, Madagaskar, Malediwy, Mauretania, Mauritius, Majotta, Mozambik, Mjanma (dawniej Birma), Afryka Wschodnia, Morze Czerwone, Arabia Saudyjska, Seszele, Somalia, Sri Lanka, Republika Południowej Afryki, Sudan, Sumatra, Tanzania, Tajlandia, Zachodni Ocean Indyjski
Zabezpieczenie przed wyskakiwaniem zapobiega wydostawaniu się ryb z akwarium, również tych aktywnych nocą. Wiele wargaczy, ryb z rodziny żagiewkowatych, ślizgowatych i różnych babkowatych czasami wyskakuje z nieprzykrytego zbiornika, gdy zostaną spłoszone podczas nocnego odpoczynku. Następnego ranka często znajduje się je wyschnięte na dywanach lub szklanych krawędziach albo odkrywa później za akwarium. Mureny mogą uciec nawet przy założonym zabezpieczeniu, dlatego zabezpieczenie należy dodatkowo obciążyć. Mała lampka nocna pomaga rybom orientować się w ciemności.