Jego zachowanie przypomina zachowanie Amblygopius phalaena. Zwykle chętnie przyjmuje pokarm i jest stosunkowo odporny. Intensywne przemieszczanie przez niego drobnego piasku może powodować zmętnienie wody. Nigdy nie należy trzymać razem dwóch osobników tej samej płci; samce nie tolerują się nawet w dużych akwariach.
Jeden z akwarystów donosi, że para przeganiała Cirrhilabrus solorensis i zasypywała przedmioty znajdujące się na dnie oraz do około 15 cm nad nim. W tym akwarium ukwiał wielokrotnie zmieniał miejsce, a rurówki były regularnie wyciągane ze skał i zasypywane. Para odbywała tarło w regularnych odstępach czasu, ale akwaryście nie udało się odchować młodych.
Inny akwarysta po dwóch tygodniach trzymania jednego osobnika zgłosił, że czerwone glony śluzowe zniknęły, a ryba dobrze współżyła z innymi babkami.
Występowanie: Bali, Indonezja, Malezja, Mikronezja, Mjanma (dawniej Birma), Filipiny, Singapur, Tajlandia, Pacyfik Zachodni
W tym rodzaju nie są znane żadne widoczne różnice między płciami, choć w dobranej parze samiec jest większą rybą. Babka ta może zmieniać płeć w obu kierunkach. Utworzenie pary jest najbardziej prawdopodobne, gdy w momencie nabycia obie ryby różnią się długością o co najmniej 1 cm.
Zabezpieczenie przed wyskakiwaniem zapobiega wydostawaniu się ryb z akwarium, również tych aktywnych nocą. Wiele wargaczy, ryb z rodziny żagiewkowatych, ślizgowatych i różnych babkowatych czasami wyskakuje z nieprzykrytego zbiornika, gdy zostaną spłoszone podczas nocnego odpoczynku. Następnego ranka często znajduje się je wyschnięte na dywanach lub szklanych krawędziach albo odkrywa później za akwarium. Mureny mogą uciec nawet przy założonym zabezpieczeniu, dlatego zabezpieczenie należy dodatkowo obciążyć. Mała lampka nocna pomaga rybom orientować się w ciemności.