Amphiprion ocellaris
Amphiprion ocellaris występuje na zachód od zasięgu Amphiprion percula, który zamieszkuje rafy Azji Południowo-Wschodniej; ich zasięgi się nie pokrywają. W północnej Australii występuje forma melanistyczna, Amphiprion ocellaris black, która jest całkowicie czarna z wyjątkiem poprzecznych pasów i pyska. Amphiprion ocellaris jest blisko spokrewniony z Amphiprion percula, ale nie ma tak dużej płetwy grzbietowej.
Zasiedla ukwiały w parach lub grupach złożonych z jednej samicy i kilku samców. Jego naturalnymi gospodarzami są Stichodactyla gigantea, Stichodactyla mertensii i Radianthus magnifica. Przedstawiciele kompleksu Percula są terytorialni i bronią swojego ukwiału.
Ta łatwa w utrzymaniu ryba jest na szeroką skalę rozmnażana w niewoli. Zaleca się utrzymywanie par, a w odpowiednich warunkach może dojść do tarła. Większość błazenków oferowanych w sprzedaży to zwykłe Amphiprion ocellaris.
Spędza dużo czasu w swoim ukwiale lub obok niego, dlatego potrzebuje stosunkowo niewiele przestrzeni do pływania. Zaleca się akwarium o pojemności co najmniej 100 litrów, najlepiej 150 litrów. Jeden akwarysta uważa 60 litrów za nieodpowiednią pojemność, ponieważ utrzymanie stabilnych warunków wody w takiej objętości wymaga znacznego doświadczenia. Błazenki ogólnie mogą chorować, gdy warunki środowiskowe się pogarszają, a mniejsze objętości wymagają szczególnie uważnej kontroli, ponieważ warunki mogą pogarszać się szybciej. Podstawowa wiedza z zakresu akwarystyki morskiej pozostaje niezbędna.
Występowanie: Andamany i Nikobary, Wyspy Ashmore i Cartiera, Australia, Bali, Wyspy Banggai, Brunei Darussalam, Wielka Rafa Koralowa, Indie, Ocean Indyjski, Indonezja, Japonia, Komodo, Malezja, Maumere, Mjanma (dawniej Birma), Palau, Atol Palmyra, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Raja Ampat, Riukiu, Wyspy Salomona, Singapur, Sumatra, Tajwan, Tajlandia, Timor Wschodni (Timor Wschodni), Wyspy Togian, Vanuatu, Wietnam, Pacyfik Zachodni
Błazenki rozpoczynają życie jako samce, a następnie mogą stać się samicami. Gdy dwa młode osobniki tej samej wielkości przebywają razem, bardziej dominujący osobnik rozwija się w samicę. Jeśli dwie samice tej samej wielkości są trzymane razem, słabsza z nich zmienia się z powrotem w samca. Proces ten może trwać kilka tygodni i wiąże się z zaciekłymi walkami, podczas których dominująca samica wielokrotnie wywiera presję na słabszą rybę, aż do zakończenia przemiany. W grupie akwariowej śmierć dominującej samicy skłania dominującego samca do przemiany w samicę, a wcześniej podporządkowana ryba przejmuje rolę dominującego samca. Zmiany te pozwalają na szybkie wznowienie rozrodu. Po ustaleniu się hierarchii samica nadal rośnie, stając się o około 1–3 cm większa od samca, zależnie od początkowej wielkości danego gatunku.
Osobniki rozmnożone w niewoli są uważane za odporniejsze pod względem zdrowotnym niż ryby odłowione w naturze.