Amphiprion percula
Amphiprion percula jest łatwy w utrzymaniu i spokojny wobec innych gatunków ryb. Pozostaje mały i bardzo przypomina Amphiprion ocellaris, co utrudnia identyfikację niedoświadczonym obserwatorom. Możliwe jest również pomylenie go z Amphiprion ocellaris black.
Przednia część jego płetwy grzbietowej jest wyższa niż u Amphiprion ocellaris. Ma 9–10 kolców grzbietowych i 14–17 promieni miękkich, w porównaniu z 10–11 kolcami grzbietowymi u Amphiprion ocellaris. Jego płetwa odbytowa ma dwa kolce i 11–13 promieni miękkich. Liczba kolców grzbietowych pozwala wiarygodnie odróżnić te gatunki, choć do ich zobaczenia potrzebne są dobre zdjęcia makro. Kolejną wskazówką jest kolor oczu: jaskrawopomarańczowy u Amphiprion percula, w porównaniu z bardziej stonowanym brązowopomarańczowym u Amphiprion ocellaris.
Uważa się go za odpowiedni do akwariów towarzyskich i opisuje jako mniej niepokojącego swojego ukwiała gospodarza niż Amphiprion clarkii lub Amphiprion frenatus. Akceptuje kilka gatunków ukwiałów i pływa kołyszącym ruchem. Istnieje melanistyczna odmiana barwna. Istnieje również obawa, że w handlu mogą występować hybrydy ocellaris / percula.
Błazenki hodowane w niewoli często wykazują niewielkie zainteresowanie ukwiałami. W jednej relacji opisano umieszczenie dużej szklanki lub miski nad rybą i ukwiałem, aby utrzymać je razem; według tej relacji ryby pozostają wewnątrz i zaczynają interesować się gospodarzem po około 3–7 dniach. Do tej metody zaleca się stosunkowo słabo parzącego Entacmaea quadricolor.
W morzu Amphiprion percula żyje w związku z Radianthus crispa, Radianthus magnifica i Stichodactyla gigantea. Przedstawiciele kompleksu Percula są terytorialni i bronią swoich ukwiałów.
Występowanie: Wyspy Admiralicji, Australia, Chiny, Wielka Rafa Koralowa, Hongkong, Indonezja, Moluki, Nowa Gwinea (Nowa Gwinea Zachodnia i Papua-Nowa Gwinea), Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Queensland (Australia Wschodnia), Wyspy Salomona, Vanuatu
Błazenki rozpoczynają życie jako samce, a następnie mogą stać się samicami. Gdy dwa młode osobniki tej samej wielkości przebywają razem, bardziej dominujący osobnik rozwija się w samicę. Jeśli dwie samice tej samej wielkości są trzymane razem, słabsza z nich zmienia się z powrotem w samca. Proces ten może trwać kilka tygodni i wiąże się z zaciekłymi walkami, podczas których dominująca samica wielokrotnie wywiera presję na słabszą rybę, aż do zakończenia przemiany. W grupie akwariowej śmierć dominującej samicy skłania dominującego samca do przemiany w samicę, a wcześniej podporządkowana ryba przejmuje rolę dominującego samca. Zmiany te pozwalają na szybkie wznowienie rozrodu. Po ustaleniu się hierarchii samica nadal rośnie, stając się o około 1–3 cm większa od samca, zależnie od początkowej wielkości danego gatunku.
Osobniki rozmnożone w niewoli są uważane za odporniejsze pod względem zdrowotnym niż ryby odłowione w naturze.