Wyjątkowo rzadko trafia do Europy; według doniesień do tego regionu dotarło mniej niż dziesięć osobników. Występuje w kilku miejscach w zachodniej części środkowego Pacyfiku. Przewiduje się, że opieka nad nim jest podobna do opieki nad innymi błazenkami.
Występowanie: Cebu (Filipiny), Filipiny, Pacyfik Zachodni, Pacyfik Środkowy
Ten błazenek należy do kompleksu Akallopisos. Ryby te są płochliwe i nadają się do akwariów towarzyskich tylko pod pewnymi warunkami. Harem można utrzymywać w większym akwarium z ukwiałem wystarczająco dużym, by pomieścić wszystkie ryby razem.
Błazenki rozpoczynają życie jako samce, a następnie mogą stać się samicami. Gdy dwa młode osobniki tej samej wielkości przebywają razem, bardziej dominujący osobnik rozwija się w samicę. Jeśli dwie samice tej samej wielkości są trzymane razem, słabsza z nich zmienia się z powrotem w samca. Proces ten może trwać kilka tygodni i wiąże się z zaciekłymi walkami, podczas których dominująca samica wielokrotnie wywiera presję na słabszą rybę, aż do zakończenia przemiany. W grupie akwariowej śmierć dominującej samicy skłania dominującego samca do przemiany w samicę, a wcześniej podporządkowana ryba przejmuje rolę dominującego samca. Zmiany te pozwalają na szybkie wznowienie rozrodu. Po ustaleniu się hierarchii samica nadal rośnie, stając się o około 1–3 cm większa od samca, zależnie od początkowej wielkości danego gatunku.
Osobniki rozmnożone w niewoli są uważane za odporniejsze pod względem zdrowotnym niż ryby odłowione w naturze.
Ryby z kompleksu Akallopisos są płochliwe i nadają się do akwariów towarzyskich jedynie pod pewnymi warunkami. Kilka błazenków można trzymać razem w haremie, jeśli dostępny jest bardzo duży ukwiał.