Canthigaster spp., Arothron spp. i Sphoeroides spp. są wskazywane jako trzy grupy morskich ryb rozdymkowatych interesujących z punktu widzenia akwarystyki. Rozdymkowate mają na ogół stale rosnące płytki zębowe w obu szczękach, które wymagają odpowiedniego pokarmu, aby były ścierane. Ich dieta powinna obejmować pokarmy o twardych osłonach, takie jak małże i krewetki; wymieniane są również koralowce SPS i żywa skała, przy czym ryby czasami odgryzają kawałki żywej skały, aby schwytać Mysis lub podobną zdobycz.
Wybierając jakąkolwiek rybę rozdymkowatą, należy sprawdzić jej zęby i ogólną kondycję. Należy unikać osobników z przerośniętymi zębami, ponieważ zabieg korekcyjny jest delikatny i niekorzystny dla dobrostanu ryby. Odradza się również kupowanie wychudzonych osobników, ponieważ rokowania są zwykle złe. Poza tym rozdymkowate są opisywane jako dość łatwe w utrzymaniu i odporne na choroby, z wyjątkiem problemów dotyczących oczu.
Arothron spp. i Sphoeroides spp. w młodości zamieszkują wody słonawe i osiągają duże rozmiary, wymagając odpowiednio dużych akwariów.
Występowanie: Andamany i Nikobary, Australia, Fidżi, Guam, Indie, Ocean Indyjski, Indonezja, Indo-Pacyfik, Japonia, Kambodża, Kiribati, Korea, Malezja, Wyspy Marshalla, Meksyk (wschodni Pacyfik), Mikronezja, Mjanma (dawniej Birma), Naoero (Nauru), Nowa Kaledonia, Mariany Północne, Afryka Wschodnia, Pacyfik Wschodni, Wyspa Wielkanocna (Rapa Nui), Palau, Papua-Nowa Gwinea, Wyspy Paracelskie, Filipiny, Samoa, Singapur, Wyspy Spratly, Sri Lanka, Republika Południowej Afryki, Tajwan, Tanzania, Tajlandia, Dalekie Wyspy Mniejsze Stanów Zjednoczonych, Wietnam, Atol Wake
Gatunki takie jak Takifugu spp. i inne mogą w niektórych przypadkach być bardzo trudne w utrzymaniu.
Ryby rozdymkowate mogą wytwarzać toksyny, takie jak tetrodotoksyna i saksytoksyna, które mogą gromadzić się w ich skórze, gonadach i wątrobie. Ich toksyczność różni się w zależności od gatunku, obszaru geograficznego i pory roku. Ich spożycie może spowodować śmiertelne zatrucie. Tetrodotoksyna, obecna w fugu, jest 1000 razy bardziej toksyczna niż cyjanek i może powodować śmierć wskutek porażenia mięśni oddechowych.